Stinksloot

Tussen de buien door nog even snel een wandeling in het Rasterhof park geplanned vanmiddag. Buck is ontzettend hyper in de auto blij dat we "iets" gaan doen. Nog hyper de pieper de auto uit, meteen maar los, kan hij even uitrazen. 20 meter verder een bruggetje zonder leuning, hij duikt zo de rand over op de kop de sloot in. Het blijft eventjes stil, gelukkig horen we hem piepen onder de brug. Hij probeert uit de sloot te klimmen maar de kanten waar hij omhoog wil zijn wel erg hoog en steil. Wij snel naar de andere kant van de sloot daar is de kant wat lager en staan wat minder brandnetels. Jan heeft de jas al uit en begint aan zijn schoenen te priegelen. Buck staat nog steeds aan de andere kant van de sloot (die toch nog behoorlijk diep blijkt te zijn). Hij is van schrik vergeten hoe hij moet zwemmen. Uiteindelijk zwemt hij toch de sloot over en klimt eruit, zo zwart als de nacht. De geuren die opstijgen zijn niet echt lekker, Blue snapt er niks van zij vindt het allemaal maar vreemd Buck ziet er anders uit en ruikt ook anders. Ze blijft zich maar tegen hem aandrukken met als gevolg dat haar kop ook zwart wordt van de modder. We besluiten de wandeling maar af te maken. Buck is nog vrolijk en loopt weer gezellig mee. Kan hij ondertussen een beetje drogen.
Nog een stukje terug in de auto met de heerlijk ruikende hond, raampjes open brrrr... Meteen maar douchen, wat een modder komt er toch af. Nu liggen ze lekker te slapen.