Bobtail of zeehond

Wij beginnen ons steeds meer af te vragen of we nu een bobtail of een zeehond in huis hebben gehaald. Na een aantal vijver avontuurtjes (1x1 vijver, staat madam midden in, daarna kan ze er niet meer uitkomen) waren de plassen van de dikke buien gistermiddag een welkome afwisseling, niet zo diep maar wel lang genoeg om er zijdelings door heen te kruipen. Lekker nat natuurlijk. Nu hebben we ook nog een ouderwetse zinken teil met water en leuke water planten. Gisteravond is ze dus in de zinken teil geklommen en heeft daar heerlijk in zitten baden als een prinses. Alle waterplanten had ze "netjes" afgekloven uit het teiltje gemikt. Daarna is ze lekker bij Jan op de bank gekropen. Toen ik thuis kwam uit de sportschool kwam ik eerste allerlei afgekloven potjes tegen, werd begroet door een natte Blue en een chagrijnige natte Jan.
Buck heeft er niets van meegekregen, heeft heerlijk geslapen.
Vandaag is het gelukkig droog.

Stinksloot

Tussen de buien door nog even snel een wandeling in het Rasterhof park geplanned vanmiddag. Buck is ontzettend hyper in de auto blij dat we "iets" gaan doen. Nog hyper de pieper de auto uit, meteen maar los, kan hij even uitrazen. 20 meter verder een bruggetje zonder leuning, hij duikt zo de rand over op de kop de sloot in. Het blijft eventjes stil, gelukkig horen we hem piepen onder de brug. Hij probeert uit de sloot te klimmen maar de kanten waar hij omhoog wil zijn wel erg hoog en steil. Wij snel naar de andere kant van de sloot daar is de kant wat lager en staan wat minder brandnetels. Jan heeft de jas al uit en begint aan zijn schoenen te priegelen. Buck staat nog steeds aan de andere kant van de sloot (die toch nog behoorlijk diep blijkt te zijn). Hij is van schrik vergeten hoe hij moet zwemmen. Uiteindelijk zwemt hij toch de sloot over en klimt eruit, zo zwart als de nacht. De geuren die opstijgen zijn niet echt lekker, Blue snapt er niks van zij vindt het allemaal maar vreemd Buck ziet er anders uit en ruikt ook anders. Ze blijft zich maar tegen hem aandrukken met als gevolg dat haar kop ook zwart wordt van de modder. We besluiten de wandeling maar af te maken. Buck is nog vrolijk en loopt weer gezellig mee. Kan hij ondertussen een beetje drogen.
Nog een stukje terug in de auto met de heerlijk ruikende hond, raampjes open brrrr... Meteen maar douchen, wat een modder komt er toch af. Nu liggen ze lekker te slapen.

Blue

Wat ging het snel ineens, vorige week maandag las ik dat er bij Roosmarie en Mark nog een pup was die een huis zocht. Binnen een paar uur waren ze akkoord. Donderdag zijn we gaan kijken, en waren verkocht. Eerst nog een weekendje Engeland, bijslapen! Dinsdag zijn we haar gaan halen een heerlijk verjaardagskado voor ons beiden.
Het is heel erg wennen weer een pup in huis, poepen en pissen, gebroken nachten, maar ontzettend leuk. Blue is ook een erg gemakkelijke pup, slaapt bijna de hele nacht door, 1x uitlaten en dan doorslapen tot wij ook wakker zijn. Aktie, vindt ze ook geweldig, rennen achter de blaadjes aan in de tuin, Buck uitlokken tot hij eindelijk begint te spelen, Buck is soms nog wat lomp dus wel erbij blijven. Vanochtend kwam Buck zelfs met een stuk hout aan om te gaan spelen, een prima aanwinst voor hem dus. De eerste puppie visite achter de rug. Jesse (5) vond de tandjes en nageltjes wel erg scherp. Blue schrok erg van Nienke (1) die kruipend op de bench afkwam waarin Blue lag te slapen van schrik begon ze te piepen daar schrok Nienke weer van die enorm begon de huilen, waarna Blue ook ging huilen. Wat een lawaai.
Lopen aan het riempje vindt ze niks. Het kriebelt, hangt zwaar, daar moeten we nog even aan werken.