Verslagje

Na een goede nachtrust in het hotel staat om 09.00 uur de bus van de verhuurmaatschappij voor de deur van het hotel. Na inspectie en papierwerk zijn we om 10.00 klaar en kunnen vertrekken. Eerst wat boodschappen inslaan en dan onderweg naar onze motorvrienden. 2 tot 3 uur naar het oosten. We rijden om 14.30 het terrein op en worden hartelijk ontvangen door een aantal bekenden. De barrelrace is net bezig. Erg leuk om te zien. Daarna is het tijd voor een voorstelrondje, een drankje en de redneck challenge. Een race over en door de coulies, langs koeienpaadjes, door cactussen en watertjes. Met z'n allen in auto's erheen, ik bij Julie in de rhino samen met Gracie en een aantal andere kinderen, Jan mag op Terri's motor. Wij kijken vanaf de andere kant toe. Er dreigt een onweersbui, het weerlicht en dondert enorm om ons heen. Als het begint te regenen en onweren besluiten we terug te gaan. Natuurlijk in een enorme bui met hagelstenen komen we aan bij de camper. Later knapt het gelukkig weer op. De bbq kan beginnen er is door Terri de heel dag gekookt, beans, beef and beer is allemaal aanwezig op een enorme bbq is 100 kg roastbeef gebakken. Dit wordt voor de helft soldaat gemaakt door ongeveer 50 man. Na het eten is er nog een kampvuur, om 10 uur gaat bij ons het licht uit. De yetlag slaat toe. De volgende ochtend blijkt dat er tot 4 uur is gefeest, wij hebben niets gehoord en goed geslapen in onze camper.

De volgende ochtend na het ontbijt om 8 uur begint de inschrijving voor de poker race. Om half elf gaat deze van start. Het is de bedoeling dat de rijders elke ronde een kaart trekken en zo een bepaald aantal punten haalt Jan en ik besluiten om het kaartrekken onder onze hoede te nemen zodat de andere dames mee kunnen rijden. Het is een erg leuke ochtend. Om 12.30 is pokerrace afgelopen. De rijders gaan lunchen en wij gaan puntentellen. Gelukkig is een van de mannen (Bob) zo vriendelijk om ons een hamburger te brengen. 's middags staat er nog een hill climb op het programma. Weer met z'n allen in allerlei voertuigen op weg naar de coulies, de toeschouwers boven op de hill, de rjjders beneden, om en om proberen boven te komen, er zijn zelfs een paar “echte” hillclimbers bij met verlengde achterassen en scoop banden. Zelfs 1 met een snowmobile achterband. Alles gaat prima en ziet er erg leuk uit totdat er iemand behoorlijk onderuit gaat het ziet er erg uit allemaal, achteraf blijkt het wat mee te vallen, 3 gebroken ribben en een gat in z'n hoofd. Helaas is zijn broer op zaterdag naar het ziekenhuis afgevoerd met een gebroken been. Er rijden nog een aantal mannen en vrouwen de heuvel op, maar de pret is toch een beetje over. 1 voor 1 druipen we af naar de campers waar begonnen wordt met inpakken. We eten nog de resterende partij beef and beans ruimen daarna alles op. Als we klaar zijn blijkt bijna iedereen al te zijn vertrokken. We nemen afscheid van Lee en Terri en de anderen en gaan vroeg op bed, we zijn behoorlijk moe van twee dagen buiten zijn. Allebei zijn we behoorlijk verbrand van de prairie zon. We staan versteld van de enorme rust die er heerst nu bijna iedereen is vertrokken, alleen de vogels hoor je nog fluiten, de bomen ruisen, de stilte doet bijna pijn aan je oren.

Maandag 11 mei, Na het opstaan genieten we nog even van de stilte en beginnen langzamerhand in te pakken. Dann is ook opgestaan, hij was gisteravond om 7 uur in slaap gevallen en niet meer wakker geworden. We rijden gezamenlijk naar Nina en Jerry om koffie te drinken en dag te zeggen. Wat een enorm mooie plek om te mogen wonen. Wij komen zeker terug. Rond half tien rijden we richting Edmonton helemaal over de prairie. Het weer is nog steeds goed, warm zelfs. Rechte wegen, bruin landschap, veel koeien, weinig bomen en vlak, erg vlak. We doen boodschappen in Drumheller en rijden weer verder, we besluiten te slapen in Elk Island Provincial Park, hier lopen bizons, moose en elk rond. De bizons zien we al als we het park nog niet eens binnen zijn. Jeetje wat een grote koppen hebben die beesten. Angstaanjagend! We zijn nog vroeg en besluiten een rondje te lopen Beaver creek loop. Hier zou je veel dieren kunnen zien grazen. Helaas, vandaag zijn ze er niet. Wel een leuke wandeling van ongeveer anderhalf uur, erg warm. We zoeken de campground op, veel musquitos, we zitten in moerasgebied, natuurlijk de vliegenspray vergeten. We zijn van plan om te bbqen, maar door de droogte mag er niet gestookt worden. Gelukkig,want de muggen vreten je bijna op. We bakken de zalm in de pan in de camper met de deur dicht en de airco aan. Na een wandelingetje om het meer, weer zonder grote grazers maar wel veel vogels en een paar muggenbeten gaan we om 10 uur slapen op een door kikkers bezongen kampeerplaats. GEWELDIG.

Dinsdag 12 mei, we vertrekken al vrij vroeg uit Elk Provincial Park. Vroeg op bed, vroeg op. Na het ontbijt vertrekken we rond 07.30 naar het noorden. Het weer lijkt nog goed, maar in de verte richting het westen ziet het er niet goed uit. We moeten nog een heel eind over de prairie, recht aan recht toe. Niet zo moeilijk navigeren. Dit is een gebied met veel Oekrainse mensen, dus veel koepkelkerken. Westwaarts afgeslagen in Westlock een supermarkt binnen om wat broodjes etc. voor de lunch te halen. Hier begint het al te regenen, de wind is ook enorm sterkt. We besluiten maar snel door te rijden. Over het grizzly trail noord west richting Dawson Creek. Het weer wordt steeds slechter. Sneeuw onderweg, het landschap veranderd toch wel, meer bos, meer bomen. Peace river, we zijn het hele eind over een hoogvlakte gereden. Peace river ligt aan de rivier in een groot dal. Met uitgesleten randen van de rivier, erg mooi, de bomen zijn hier al veel verder groen dan boven op de prairie, waarschijnlijk omdat het beschutter is. We besluiten te slapen in Grimshaw, in het Queen Elizabeth Provincial Park, een erg basic park, met allen pit toiletten, en een bankje, er is verder niemand dus weer erg stil vannacht, we worden gewekt door 2 spechten die om en om een gat proberen te hakken in een boom, eentje is begonnen aan de toiletten.

Woensdag 13 mei Al vroeg wakker door die spechten, we besluiten maar te gaan rijden. Het weer ziet er grimmig uit. We rijden rond half acht we willen in ieder geval Dawson Creek halen. Dit lukt gemakkelijk. De wegen zijn nog steeds recht en erg saai. Voor Dawson Creek wordt het eindelijk weer wat heuvelachtiger. Dawson Creek is een grote stad, vooral veel bos gerelateerde bedrijven, doen nog even boodschappen en rijden dan naar Fort St John, over de Alaska Highway. We rijden over een stuk “oude” Alaska Highway, over een prachtige houten brug, we stoppen om de stilte en om te genieten van het mooie landschap. Het gaat harder regenen, we besluiten maar weer door te rijden. Het gebied tussen Dawson Creek en Fort St. John is een druk agrarisch gebied. Na Fort St. John komen we in de bergen en wilderness. We zien erg veel herten langs de kant van de weg. Veel bos, besneeuwde bergen. Het blijft regenen en sneeuwen, Jan wil doorrijden naar Prince George, nog een heel eind, 400 km. Ik vind het prima, als we maar een camping vinden waar ik kan douchen. We stoppen bij Bijoux falls op 1/3 tussenChetwynd en Prince George, mooie watervallen. Vlak voor Bear Lake zien we een prachtige zwarte beer langs de kant van de weg. Stoppen en foto's maken natuurlijk. Na Bear Lake komen we in een enorme bui terecht, veel sneeuw, er is zelfs een auto in de slip geraakt en hangt met de achterkant over het ravijn. Eng hoor. Rond half zes komen we aan in Prince George waar we een camping vinden. Deze keer aan een drukke weg, maar wel met douches en flush toilets. Jan steekt de bbq aan de garnalen kan hij nog bakken, maar halverwege de zalm begint het enorm te regenen. De zalm maar in de magnetron dan. Toch wel lekker gegeten. Na het eten en de afwas, heerlijk douchen!! en niet te laat naar bed.

Donderdag 14 mei al vroeg op, vroeg op bed betekend vroeg wakker, prima geslapen,vannacht nog wat regen gehad, maar verder prima, we rijden om ongeveer half acht van de camping, richting Barkerville een historisch stadje vol met oude gebouwen, hier komen we rond 11 uur aan. De rit er naartoe is erg mooi, veel bos, water en sneeuw, de meren zijn nog bevroren. We lopen een uurtje of 2 rond in dit stadje en genieten van de leuk opgezette Chinese wijk, kerkjes en andere oude gebouwen, er lopen zelfs paarden rond, na een heerlijke hot en sour soup bij het chinese restaurant willen we vertrekken richting Likely en Horsefly. We kunnen de gravelroad niet vinden en rijden terug om de weg te vragen, we blijken hier niet langs te kunnen omdat er nog teveel sneeuw ligt op de berg. Het is hier ook nog erg koud en er valt zo nu en dan sneeuw. We rijden terug naar Quesenel en genieten nogmaals van de mooie vergezichten, onderweg zien we nog cariboo, 2 beren en erg veel herten. Genieten maar weer. We stoppen bij Lac La Hache waar we een camping aan het water vinden. Ligt wel aan een drukke weg maar is verder erg leuk. Weer bbq en met hamburgers en garnalen een heerlijke thaise salade en gepofte aardappel. Er vliegt nog een grote bold eagle rond boven het meer, die zo nu en dan met een visje komt aanvliegen. Er vliegen ook erg veel zwaluwen rond. Het weer is wat opgeknapt we hebben eindelijk zon, het is nog wel fris, maar daar kunnen we ons op kleden.

Vrijdag 15 mei, na een nacht heerlijk slapen om 6 uur wakker, maar opgestaan, douchen en ontbijten. Vertrekken we rond 7.30 richting Cache Creek, we doen boodschappen in 100 mile, we besluiten een rondje Canim Lake te doen. We zijn hier jaren geleden met Shirley Perrett geweest, zij had, heeft hier een huisje. De weg er naartoe is al de moeite waard, veel meren, bos, weinig dieren, zo nu en dan een hert en een marmot. We nemen de gravelroad terug richting 100 mile. Het heeft veel geregend en de weg is erg modderig, slipperig zelfs. Weer veel meren, Na 100 mile rijden we richting Cache Creek stoppen onderweg voor lunch en een foto, stoppen daarna bij de Hat Creek Ranch, een oude ranch die als museum is opgeknapt. Hierbij ook een indianen settlement. Door een echte indiaan wordt uitgelegd waar de verschillende tipies voor dienden, erg leuk allemaal. De rest hadden we snel gezien. We rijden rond half twee richting Lilloet. Zoals altijd een erg mooie rit veel bomen, marble blauwe meren. Sage brush en helaas erg veel aangevreten bomen door pine beatle. We rijden om ongeveerd 3 uur de camping op Fraser Canyon campground, vorig jaar hebben we hier ook gestaan, een erg rustige camping aan de Fraser rivier. Snel stromend water, kleine camping, weinig faciliteiten, maar erg stil en donker, je hoort hier alleen de wind en het stromende water, zo nu en dan een trein die aan de andere over voorbijkomt. We bbq en weer lekker, stoken een groot vuur tot het te koud wordt om nog buiten te zitten. Morgen richting Vancouver.