Het is voor Buck toch even wennen dat hij alleen is, de eerste dagen was het zoeken, boven, in de hal, buiten, in de kamer etc. De gewoontes moeten doorbroken worden. Buck mocht altijd het laatste restje uit de bak van Sjors, hij wacht nog steeds netjes in de keuken tot wij de bak van Sjors komen brengen, na een half uurtje kijkt hij om het hoekje van de deur, even de hal inspecteren en dan gaat hij wat onrustig op de bank liggen.
Het blokje om is ook nog een vreemde ervaring, we moesten de laatste weken steeds op Sjors wachten, Buck blijft nog regelmatig even wachten en achterom kijken. Wel kunnen we nu weer een heerlijk groot blok omlopen, nu het weer nog een beetje beter zodat we het ook droog kunnen lopen.
Overdag gaat het alleen zijn prima, 's nachts is hij niet zo blij alleen. Omdat hij nu zo zielig is mag hij boven slapen.
dinsdag 10 maart 2009
donderdag 5 maart 2009
Dag Sjors
Geboren 1 dag voor onze Beau 30 oktober 1993. Opgegroeid bij Gerhard en José, eerst nog met Murphy, je grote vriend, ook kwam je vriendinnetje Naomi het cockerhuis nog vullen. Ook kon je het erg goed vinden met zoon Troy, een echt speelkameraadje. Met Syd had je wat meer moeite en Syd ook met jou, daarom hebben we destijds besloten dat je beter af was bij ons samen met Beau en Bill.Je hebt het erg naar je zin gehad bij ons en wij erg genoten van jou. Binnen 2 maand moest je afscheid nemen van Beau en Bill nu bijna 3 jaar geleden en bleef je een poosje samen met ons. Buck kwam in je leven, niet je grootste vriend, maar samen konden jullie het beste vinden zolang er geen voer in de buurt was. Het laatste half jaar ben je wat gaan sukkelen, dat mag natuurlijk ook als je al bijna 15 jaar jong bent. Het lopen ging wat moeilijker en je ogen gingen ook steeds achteruit. Doof was je al veel langer, of het nu een beetje oost indisch was weet ik niet echt. De laaste weken kwam het regelmatig voor dat je helemaal niets meer zag, dit duurde meestal een paar uur en dan was het weer over, dit werd steeds erger, het schoonmaken van de ogen werd ook steeds meer een enorm gevecht.
Gistermiddag hebben we toch besloten om je te laten inslapen. Je zag niets meer, ik mocht je ogen niet meer schoonmaken. Heel rustig ben je ingeslapen gisteravond.
Dag beste jongen, doe de groeten aan Beau en Bill.
Abonneren op:
Posts (Atom)
