Onze ouwe, het gaat al een tijdje op en af met het Sjorsje. Heeft problemen met zijn ogen, volgens de dierenarts dementie of een tumor. Soms ziet hij niets en heeft hij zijn ogen helemaal weggedraaid naar achteren. Zo ook gister, hij botst overal tegenaan en weet niet waar hij is. Staat de hele avond te piepen en wil niet afgaan. Gistermiddag liep hij zelfs zo het talud op naar de rondweg. Ik er als een idioot achteraan om het van het talud te plukken. daarna het riempje maar omgedaan. Hij vindt het niks met het riempje om, het duurt eeuwen voordat we een paar meter verder zijn, Buck weet heel goed gebruik te maken van een blinde hond aan een touwtje en eet elke keutel die hij tegenkomt. Gisteravond de beslissing genomen dat we Sjors maar moesten laten inslapen dat het zo niet langer kon. Wat schertst onze verbazing, vanochtend staan zijn ogen weer prima, het staartje kwispelend, honger als een paard. We wachten nu nog maar even. Volgende keer schrijven we het op een briefje en hopen dat hij niet kan lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten