We zitten al bijna 2 weken in de rotzooi, de kunststof kozijnen worden eindelijk geplaatst. Ik was vorige week nog thuis. Dus niet zoveel gedoe. De werklui laten wel regelmatig het hekje of de voordeur open staan. Gevluchte honden tot gevolg. Ze gaan meestal niet ver weg, maar het is toch wel uitkijken met fietsers en auto's in de straat.
Gelukkig komen ze vanzelf weer terug. De werklui proberen al een aantal dagen om een gat in de muur te zagen. Gisterochtend zijn ze begonnen met een kleine diamantzaag, veel lawaai en stof, maar geen resultaat. De honden blijven redelijk rustig onder dit lawaai, Jan was gelukkig de ochtend thuis. Gistermiddag met een grotere zaag proberen, zelfde resultaat, nog steeds geen gat. Wel enorm veel stof (dacht ik). De herkansing zou vanmiddag plaatsvinden met een iets een nog grotere zaag. Ik na het werk racen als een gek om op tijd terug te zijn. Draai de straat in en het gat is al gezaagd, met de honden in huis. Wit van het stof, zere ogen en volgens mij ook doof, komen ze mij begroeten. Wat een stof, alles is wit de neus, oren en ogen zitten vol. Hopelijk zijn we nu wel klaar hiermee. Ik ben begin vorige week al met Sjors naar de DA geweest, last van zijn droopy ogen natuurlijk, geen tranen dus spoelen. Maar met deze hoeveelheid stof kan je wel blijven spoelen. De werklui waren verbaasd dat ze zo rustig waren blijven doorslapen tijdens het zagen. Nog een paar dagen (hoop ik), dan nog schilderen en stoffen en poetsen natuurlijk en dat lijkt het vast al een stuk beter.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Het plaatsen van nieuwe kozijnen is een behoorlijke klus heb ik wel gemerkt. Bij mij zijn ook nieuwe kozijnen geplaatst, ben wel blij met het resultaat. Ik zorg nu wel voor een goed onderhoud van de kozijnen, iets wat de vorige bewoners niet hadden gedaan.
Een reactie posten