De afgelopen week helemaal niets gesloopt door onze Buck. Wat een schatje. Wel viel hij zaterdag van de bank. Ik ben me een hoedje geschrokken, Jan moest even de stad in, Buck wacht dan staand op de bank, voorpoten in de vensterbank, neus tegen het raam op de terugkeer van Jan.
Opeens een klap, een hoop gepiep, is hij van de vensterbank of van de bank gegleden. Ik alle ledematen controleren, hij bleef ondertussen maar janken. 3 seconden later staat hij alweer op de bank, een beetje kreupel maar verder niets aan de hand, mijn hart heeft nog weel 10 minuten 150 slagen p/m geslagen.
Buck vindt het heerlijk, nu het wat warmer wordt, om buiten in ons "gazon" te liggen, de boel een beetje in de gaten te houden, een prachtig gezicht, tot er een poes langskomt, hij rent dan met de staart tussen de benen snel richting huis, kijkt wat benauwd achterom, kijkt om het hoekje, is de poes weg, zoekt hij zijn favoriet plekje weer op. Hij durft achter het hek ook te blaffen tegen alle voorbij lopende honden. De Held!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten