Vissen

Een reiger heeft dit voorjaar onze vissen uit de vijver gevist. Afgelopen vrijdag was het tijd voor nieuwe vissen en een reigerafschrik ding. Driehoekig, beplakt met alufolie, valt in ieder geval wel op. Buck mag altijd graag uit de vijver drinken en stond ook mee te kijken naar de nieuwe vissen en het reigerafschrikding. Buck heeft Jan nog even "geholpen" met het leggen van graszoden op de kaalgepiste plekken in ons gazon. Een zwarte baard hield hij daaraan over van het vreten aan de vast wel lekkere modder. Zaterdagochtend, boodschappen en sportochtend. Na het boodschappen doen drinken we koffie en zien Buck bij de vijver staan, kijkend naar het reigerafschrikding, bangig, kop op en neer, staan op de rand van de vijver, weer terugtrekkend, best wel eng, maar snel weer in huis, zo'n eng ding.
Jan gaat zwemmen met kinderen met een geestelijk beperking, ik 2 uurtjes zweten in de sportschool en sauna. Halverwege mijn sportrondje komt Jan melden dat er te weinig vrijwilligers waren voor het zwemmen, hij gaat naar huis en komt mij later weer halen.
Om 12.30 ben ik klaar en Jan ook weer in de sportschool, even samen een bakje koffie. Jan komt met het verhaal, eerst van de kast die hij is vergeten dicht te doen. Buck heeft het stofzuigerwieltje weer van de stofzuiger gebeten, gelukkig nog steeds van staal dus niet kapot. Er was nog meer kapotgemaakt het reigerafschrikding, Buck had het uit de vijver gevist (met enorme moed) en zijn tanden erin gezet. Thuisgekomen, lag het reigerafschrikding alweer uit de vijver. Heeft blijkbaar een grote aantrekkingskracht op Buck.
Na anderhalve week van redelijke rust is hij dus toch weer begonnen met "slopen".

genieten

Buck heeft het meeste speelgoed al naar buiten gesleept en vindt het heerlijk om zelf met dit heerlijke weer ook buiten te zijn.

Geen slopert

De afgelopen week helemaal niets gesloopt door onze Buck. Wat een schatje. Wel viel hij zaterdag van de bank. Ik ben me een hoedje geschrokken, Jan moest even de stad in, Buck wacht dan staand op de bank, voorpoten in de vensterbank, neus tegen het raam op de terugkeer van Jan.
Opeens een klap, een hoop gepiep, is hij van de vensterbank of van de bank gegleden. Ik alle ledematen controleren, hij bleef ondertussen maar janken. 3 seconden later staat hij alweer op de bank, een beetje kreupel maar verder niets aan de hand, mijn hart heeft nog weel 10 minuten 150 slagen p/m geslagen.
Buck vindt het heerlijk, nu het wat warmer wordt, om buiten in ons "gazon" te liggen, de boel een beetje in de gaten te houden, een prachtig gezicht, tot er een poes langskomt, hij rent dan met de staart tussen de benen snel richting huis, kijkt wat benauwd achterom, kijkt om het hoekje, is de poes weg, zoekt hij zijn favoriet plekje weer op. Hij durft achter het hek ook te blaffen tegen alle voorbij lopende honden. De Held!

Aquaduct

Wij wonen vlak bij de rondweg van Sneek, gister is de eerste auto door het nieuwe aquaduct gereden. Vanaf vrijdagavond zijn ze aan het werk geweest, felle lampen om het daglicht te benaderen. Deze lampen schenen ook bij ons binnen, op onze slaapkamer kunnen we de gordijnen dichtdoen, bij Buck op de kamer (ja hoor een eigen slaapkamer) was het net overdag, gelukkig slaapt Buck overal doorgeen.

Een ander nadeel is het zand, vooral als het een beetje nat is blijft al het zand in de poten en vacht hangen, vanochtend waren ze ook weer over een zanderig paadje gelopen, als het dan droogt is het een enorme zandbak in de kamer,

Schijtlijster

Een paar dagen ziek geweest, vandaag weer met werken begonnen. Heerlijk om weer tussen die vier muren vandaan te zijn. 't Buckje heeft natuurlijk weer kattenkwaad uitgehaald vanochtend. Er lag al een lege fles op mijn weg van de hal naar de keuken, ik denk nog vast op het aanrecht laten staan, maar nee, de deur van de kast was niet dicht gedaan. Boefje Buck voelt dit altijd perfect aan, kan hij lekker vernielen en vreten. Het nieuwe stalen stofzuigerwieltje moest er weer aan geloven. Hij had de zak met koekjes te pakken en lekker liggen knagen aan de lekkernij. Poepen ging erg goed vanmiddag, vraag mij af waarom. Proberen we hem wat slanker te krijgen doet hij weer zoiets.
Meteen maar een blokje om na de ontdekking kan hij zijn poep kwijt in het plantsoen en niet bij ons achterhuis op het mooie gevelkte grasveld. Zijn we halverwege ziet hij ineens een vrouw staan met een Duitse Herder aan de fiets. Compleet in paniek, deze herder had ik nog niet gezien bij ons in de buurt, Buck ook duidelijk niet. Hij leek wel erg op de herder die ze 's ochtends wel eens tegenkomen die is behoorlijk blafferig, daar is Buck dus bang voor. Ik kon hem niet overhalen om met ons verder te wandelen en we zijn maar terug gegaan, Buck steeds maar achterom kijken en wat binnensmonds blaffen. Toch maar even laten snuffelen aan een man met fiets zodat hij niet bang hoeft te zijn voor dit verschijnsel.

't zal mij benieuwen of hij morgen hier nog wel langs durft.

een sloopdagje

Wat een genot met al die regen, het wandelen is geen lol meer. Het is één modderpoel. Moet je ook nog poepopruimen, tot je knieen in de drek, pijpen van de broek onder de modder, modderspetters tot in je haar van inhalende honden. Wat zal ik blij zijn als het wat droger wordt.
Gister kwam ik thuis in een rotzooitje, net als de tantes en zus bij Angelique had Buck hier ook de eierdoosjes gevonden. Die van mij waren leeg, maar wel versnipperd. Dit was niet het ergste, Jan had de kelder kast deur open laten staan (terwijl er al een apart slot op zit) en Buck heeft de wieltjes van de stofzuiger meteen maar weer tot op het ijzer van het staafje afgekloven. De grootste verrassing was wel op tafel. Had een bosje tulpen gekocht afgelopen zaterdag, dat ligt nu in de container, samen met de verwijsbrief van Jan voor de orthopeed, Jan weer met hangende pootjes terug naar de huisarts, met een verhaal over een hond die op de eettafel aan het stoeien is met een bos tulpen en dat net daaronder de verwijsbrief lag compleet doorweekt.
Vanmiddag weer de buurhond Foppe uitgelaten samen met Sjors en Buck. Bange Buck, hoort onderweg een lieve dame bouvier blaffen en gaat met de staart tussen de benen ervandoor. Gelukkig komt hij weer terug als Foppe gaat spelen met dame bouvier. Maar blijft toch wel op een afstandje staan. Onder eten hetzelfde verhaal, Buck is buiten aan het rondsnuffelen en hoort een hond blaffen, komt grommend in huis en gaat binnen staan blaffen. DE HELD!!