vanmiddag even een uurtje opgepast op Jesse, 4 jaar, Jesse heeft met zijn moedern een aantal maanden bij ons gewoond toen wij Buck net als pupje hadden opgehaald. Ik sta er elke keer weer versteld van hoeveel geduld Buck heeft met kinderen. Hoe voorzichtig hij ze benaderd, heeft hij genoeg van iets, loopt hij rustig naar buiten. Zelfs in de ogen kijken wordt hij niet koud of warm van. (ik schrok er wel erg van, even op een onbewaakt moment). Ik zal hem nooit alleen laten met een klein kind, want je weet het natuurlijk nooit. Ik vind het wel steeds ontroeren. Onze vorige bobbers Beau en Bill hadden helemaal niets met kinderen, waren erg jaloers als Jan aandacht besteede aan een kind. Sjors vindt er ook niets aan, die is door schade en schande wijzer geworden en vertrouwd geen kind meer.
Ook leuk vanmiddag ook nog met de hond van de buurvrouw (wetterhoun) wezen wandelen samen met Buck en Sjors. Foppe een stoere reu, gek op vrouwen en kan soms als een kat tegen je aan schurken. Dit beviel de Buckman niet echt. Foppe kon het niet uitstaan dat Buck zich tussen ons in probeerde te wurmen. Dat schrok het Buckje wel erg af, eng hoor een reu die blaft en naar je nek gaat happen. Klein mannetje ineens. Rustig weer doorgelopen, alle 3 de honden kunnen na de schermutseling weer goed opschieten gelukkig.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten