versteld staan

vanmiddag even een uurtje opgepast op Jesse, 4 jaar, Jesse heeft met zijn moedern een aantal maanden bij ons gewoond toen wij Buck net als pupje hadden opgehaald. Ik sta er elke keer weer versteld van hoeveel geduld Buck heeft met kinderen. Hoe voorzichtig hij ze benaderd, heeft hij genoeg van iets, loopt hij rustig naar buiten. Zelfs in de ogen kijken wordt hij niet koud of warm van. (ik schrok er wel erg van, even op een onbewaakt moment). Ik zal hem nooit alleen laten met een klein kind, want je weet het natuurlijk nooit. Ik vind het wel steeds ontroeren. Onze vorige bobbers Beau en Bill hadden helemaal niets met kinderen, waren erg jaloers als Jan aandacht besteede aan een kind. Sjors vindt er ook niets aan, die is door schade en schande wijzer geworden en vertrouwd geen kind meer.
Ook leuk vanmiddag ook nog met de hond van de buurvrouw (wetterhoun) wezen wandelen samen met Buck en Sjors. Foppe een stoere reu, gek op vrouwen en kan soms als een kat tegen je aan schurken. Dit beviel de Buckman niet echt. Foppe kon het niet uitstaan dat Buck zich tussen ons in probeerde te wurmen. Dat schrok het Buckje wel erg af, eng hoor een reu die blaft en naar je nek gaat happen. Klein mannetje ineens. Rustig weer doorgelopen, alle 3 de honden kunnen na de schermutseling weer goed opschieten gelukkig.

Witte Pasen

Buck vindt de sneeuw niet bijster interresant. Door de plassen rennen is wel weer fijn.
Lekker nat, vrouwtje tijdens het blokje om lekker nat spatten met flots poten. Schoon een blokje om is er al weken niet meer bij, eerst omkleden, daarna weer omkleden (nat naar droog).
Het was de bedoeling om 2e Paasdag bij zusje Angels te gaan kijken tijdens de show in Leeuwarden.
Het weer was behoorlijk slecht, de ervaring leert dat het dan een gekkenbende is in Leeuwarden. Besloten om maar niet te gaan, in plaats daarvan een paar uurtjes tijdens de open dag van de sportschool lekker warm gesport.
Het keuringsverslag van Angels ziet er prachtig uit zag ik net op Angels pagina. Gefeliciteerd hiermee, ook namens de Buckman.
Op de foto Buck op z'n favoriete plekje, uitgeteld na een blokje in de sneeuw. Heerlijk verwaaid.

wandeling

Anderhalve week geleden de regiowandeling van Noord meegewandeld, heerlijk zo in het bos zijn wij hier in Sneek niet gewend, allemaal weidse gezichten, veel water en wind.
Een heerlijk wandelgebeid daar tussen Gieten en Gasselte, zeker voor herhaling vatbaar.
Buck is in een vreemde omgeving erg onzeker en wijkt niet van Jan z´n knie. Hij vergeet alle boomstronken, poep en andere honden. Van Paulien kreeg hij na afloop een koekje, toen liet hij al zijn schroom vallen en probeerde bij iedereen een koekje te bietzen, wij hadden alleen heerlijk cake, en dat lust meneer niet.
Sjors is vorige week voor zijn APK bij de DA geweest. Tandjes schoonmaken, ogen en oren controle. Sjors is zo een paniekzaaier bij de DA dat het onmogelijk is om hem "normaal" te onderzoeken. Hij had een traanbuis verstopt en erg last van een paar niet zo gezonden tanden. Wat wil je ook als je al dik 14 bent. Dinsdag kwam ik thuis en liep Sjors erg moeilijk, zakte steeds door zijn achterkant. Hij is waarschijnlijk van de bank gevallen, gisterochtend liep hij al weer wat makkelijker, het op de bank springen lukt nog niet elke keer, maar gaat al wel beter.

Wat een kou, wij lopen altijd ons blokje langs het water, de wind is nu wel erg fris, daarom maar een andere route gezocht, dan kunnen ze niet steeds los, Buck laat duidelijk merken dat hij liever los loopt, zodra hij aan de riem zit, gaat hij steeds langzamer wandelen. Even een rukje en dan komt hij wel weer bij. De laatste tijd moet hij steeds aan Sjors zijn riem rukken. Sjorsje schud dan als een vod heen en weer, het lijkt wel grappig, maar moet voor Sjors niet zo aangenaam zijn.
Buck mag ook wel graag aan zijn eigen riem rukken. Je krijgt er op den duur erg lange en lamme armen van.

een beetje kwijt

Vorige week op een ochtend duurde het blokje om wel heel erg lang, ik had al gedouched, mijn ontbijtje al op en Jan was nog steeds niet terug. Buck was al wel een paar keer binnen geweest, hijgend, keek dan even rond in de kamer en liep weer naar buiten. Ik dacht Jan zal wel een praatje maken met de buurvrouw die haar hond meestal om dezelfde tijd uitlaat. Buck was al 3 keer binnen geweest, toen Jan ineens binnenkwam of ik op Sjors wilde letten want Buck was kwijt. Jan was al 2 keer het "normale" blokje om gelopen op zoek naar Buck maar kon hem niet vinden. Ik mijn verhaal doen dat Buck al 3 keer in huis was geweest, waarschijnlijk op zoek naar hem. Terwijl we zo staan te praten, komt Buck hijgend binnen lopen. Hij is, denken we, 4 keer het blokje om gelopen, op zoek naar Jan.
Buck had weer ergens staan vreten (stront of hout) en is Jan in het donker uit het oog verloren. In paniek gaan lopen op zoek naar Jan en Sjors, ze zijn elkaar elke keer net misgelopen denk ik. Wel lekker, de hele dag geslapen, niets vernield.

Ik had eindelijk weer eens een orchidee in bloei, deze heeft Buck eergister even vakkundig gesnoeid. De bladeren laten zitten, maar de bloemen eruit gevreten.

Gister naar de DA geweest voor zijn jaarlijkse enting. Alles prima, een beetje te zwaar (36 kg). Kom vanmiddag thuis, ruik ik het al in de hal. In de kamer gepoept, gelukkig niet zacht, maar het stinkt wel enorm. Denk dat het een reactie is op de enting.