donderdag 14 februari 2008

bij beppe


Vandaag mijn verjaardag, geen visite geplanned dus we gaan met z'n drieen Buck, Sjors en ik naar Beppe, is al lang geleden dat we langs zijn geweest. Eerst de auto ombouwen tot hondvriendelijk, achterbank aanpassen, na 45 minuten kunnen we onderweg. Het is wat mistig en vochtig, met twee hijgende honden, want ze zijn zo blij dat ze in de auto mogen, zijn de ramen al snel beslagen. Het zicht wordt nog minder, het raam maar even open, kan er wat vochtige lucht ontsnappen, Buck profiteert hier meteen van door met zijn kop buiten boord te gaan hangen, ik vind dit behoorlijk eng want we rijden op en smal stuk, en er komen vrachtwagens van de andere kant. Het is nog een hele toer om zijn kop weer binnen te krijgen, en het raam op een kiertje. Na een half uurtje zijn we bij Beppe, bij iedere rotonde, afslag denken ze dat we er al zijn en begint Buck een dansje door de auto. Slaan met zijn staart, een aantal keer mept hij hem in mijn gezicht, heerlijk gevoel. Bij Beppe weten ze nog precies de kast te vinden waar Beppe de koekjes heeft. Bij Beppe kun je ook mooi door de lage ruiten naar buiten kijken, natuurlijk met de neus tegen het raam, die beppe net de vorige dag gelapt heeft. De planten staan ook op neushoogte, kun je lekker met je neus de modder uit de pot wroeten. Beppe is vast wel erg blij met dit bezoek. Sjors ligt in elke stoel die beschikbaar is, zijn poten niet helemaal droog en maar een beetje modderig, arme Beppe. Komt er ook nog ander bezoek, een vrouwtje, Buck vindt het heerlijk om bij ieder vrouwtje even zijn neus in het kruis te duwen, niet elk vrouwtje is hier van gediend, deze zegt dat ze het niet zo erg vindt, gelukkig, proberen we het nog een keer. Nu is het niet zo leuk meer, dan gaan we maar lekker met de neus in de handen van het bezoek drukken, een kusje geven is ook heel erg lief, dit vindt het bezoek ook niet leuk. Na 2 uurtjes gaan we weer naar huis, Beppe kan gaan poetsen. De honden zijn moe van het bezoek en gaan rustig liggen. Nog even naar de supermarkt, dit vinden ze beide niet leuk, alleen in de auto blijven. Jammer. Sjors is zo moe en wil niet mee nog en blokje om, Buck is hier nog wel voor de porren maar halverwege moet ik hem zowat slepen. Sjors staat achter huis te blaffen, had toch wel mee willen gaan natuurlijk. Het spul ligt nu uitgeteld op de bank.

Geen opmerkingen: