kammen

We zijn begonnen om Buck een grote beurt te geven, kammen, borstelen, is wel nodig. Door het natte weer, modder zitten vooral zijn poten behoorlijk in de klit. Het is niet de favoriete bezigheid van Buck, stil zitten of liggen en wachten tot we klaar zijn wil hij niet. We hebben onze kamtafel al afgezworen want dat is werg frustrerend voor hem en ons. We kammen niet op de vloer. Dit gaat eigenlijk best wel goed. Woensdagavond zijn we begonnen, het sporten maar even op holt gezet, dit moet eerst maar "even". Hij is erg geduldig en als we de dikste klitten eruit knippen, er is genoeg haar, dus dat is niet zo'n probleem, komt het vast wel goed. Helaas ben ik een beetje te enthousiast met de schaar en knip in zijn poot. Alles is in een keer te veel. We besluiten maar de stoppen."Dit zul je morgen wel merken als je thuiskomt uit je werk" zegt Jan nog. Ik geloof hem niet, maar ja hoor, de volgende middag heeft hij de vensterbank leeggegooid, mijn armband gejat en kapotgekauwd, de kleikorrels van de planten en scherven liggen verspreid door de hele kamer. Poetsen maar weer. De stofzuigerzak zit hier altijd vol. Na een blokje om ga ik maar beginnen. Meteen maar nieuwe planten gekocht, zal mij benieuwen hoe lang die blijven staan.

Alleen

Vandaag moest Buck voor het eerst de hele dag alleen thuis blijven. Ik moest voor mijn werk de hele dag naar Utrecht. Buck is nu bijna een jaar bij ons en nog nooit een hele dag alleen geweest samen met Sjors. Jan kon gelukkig tussen de middag even naar huis om ze in ieder geval uit te laten. Zit er toch nog een beetje regelmaat in de dag voor de heren. Normaal ben ik om ongeveer om 13.30 thuis, vandaag zou het niet voor 16.00 zijn. Vanochtend zat ik al om 07.45 in de auto op weg naar het werk. Een lange dag voor mij maar ook voor onze honden.
Gelukkig is alles goed gegaan niets gesloopt en ze lagen rustig op de bank toen ik thuis kwam. Toch hoop ik dat ik niet regelmatig naar Utrecht hoop voor mijn werk.

foto

Onze kerstbuck

tissue avontuur

Ja hoor, hij heeft het weer gedaan, na een ochtend lekker werken, moe, maar een goed gevoel, trek de voordeur open ........
Nooit geweten dat je van een doos tissues zo een bende kunt maken, de hele woonkamer ligt vol met verscheurde tissues, net een laag sneeuw, hiertussen vind ik een afgekloven kaars, een lege pot met kauwgum, een bobtail en een cocker (die slaapt diep zeker, want heeft de tissues op zijn rug liggen) Buckman kijkt erg onschuldig, denkt zeker dat ik Sjors zal verdenken van deze bende, ik dacht het niet!!! Een vuilniszak vol rommel later zijn we maar even lekker gaan wandelen, hoofd leeg, huis weer netjes.
Kan Buck even lekker zijn frustraties kwijt in de modder in het park. Nadien nog maar even naar de winkel om nieuwe tissues, want de verkoudheid is nog steeds niet over.

Gelukkig lach ik er toch nog steeds om, dat koppie als je door de deur komt een en al onschuld, hoe kan je daar nu kwaad op worden.