Wandelen

Na de kerst op 28 december heerlijk wandelen met een hele kudde oesen in Gieten. Een heerlijk frisse wandeling met een fijne sfeer. Voor Sjors allemaal een beetje veel van het goede. Hij is pas vandaag weer een beetje opgeknapt. Aankomende zondag blijft hij lekker thuis (of bij Gerhard & José).

Buck 2 jaar oud

2 jaar alweer, wat gaat de tijd toch snel voorbij. En wat een fantasische hond is het geworden. Vanochtend eerst het kadootje van Mama Angelique, een doosje vol lekkers. Hij heeft het lekkers niet echt nodig want zijn gewicht is hoog genoeg, het vetkwabje tussen de voorpoten is weer behoorlijk gevuld. Vanmiddag van ons een leuk piep ding, waarvan je binnen 15 minuten knettergek van wordt. Vanavond komt Diesel logeren. Een klein partijtje voor ons mannetje, het eerste halfuur ligt hij in de hoek achter de kast, bang voor Diesel, uiteindelijk komt hij los en ze zijn om 08.00 eindelijk gestopt.
Sjors zit behoorlijk in de lappenmand hij heeft te veel gisten, en heeft zichzelf van onderen compleet open gebeten. Hij loopt nu rond en een t-shirtje, aan de anti biotica, en lekker 2x per week douchen. Hij heeft nu een echte oude honden lucht bij zich. Zelfs vlak na het wassen ruikt hij meteen weer. Volgens de DA moet het met 2x per week wassen met antibacteriele shampoo weer beter gaan

Koekje monster

Buck heeft weer wat nieuws, hij heeft een paar keer een koekje gekregen tijdens de dagelijkse wandeling van verschillende mensen, nu denkt hij dat hij van iedereen een koekje krijgt. Hij weet wel dat er een hond bij moet zijn smarty! De honden wandelt hij rustig voorbij, drukt zijn neus tegen de jaszak of fietstas en gaat zitten ........ en heel vaak krijgt meneer nog zijn zin ook.
Ik zeg steeds dat ze hem niets moeten geven, hij ziet er veel te goed uit, en krijgt thuis absoluut niks te eten, maar de hondenmensen uit de buurt vinden het wel grappig. IK NIET.

Afgelopen weekend de mannen in de douche gehad, jeetje wat een drekwater, natuurlijk ook nog van de verbouwing (denk ik). Sjors heeft enorme jeuk en heeft zich op zijn buik en tussen zijn voorpoten helemaal stukgevreten, dus hem hebben we ook maar even geschoren en een anti vlooien behandeling gegeven. Buck zijn dikke nek zat behoorlijk in de klit, hier ook maar even wat tijd aan besteed. Ze zien er allebei weer prima uit en ruiken nog lekker ook. Allebei behoorlijk koud geworden (denken wij) dus maar even met een dekentje op de bank waar ze allebei de hele avond snurkend doorbrengen.

Nieuw plekje

Leuke verrassing vanmiddag toen ik thuiskwam, al een week verkouden, lekkere zacht tissues gekocht, al op het aanrecht gezet, maar onze Buckman had ze toch gevonden met als gevolg een prachtig mooi wit laagje in de kamer. Al tijden niets gesloopt, hij kon waarschijnlijk de verleiding toch niet meer weerstaan vanochtend. Buck is al vrij vroeg gecastreerd, maar begint nu toch steeds meer zijn poot op te tillen. Ik hoop dat dit wat meer zijn aandacht afleid van het poepvreten (lijkt er vooralsnog niet op).
In September hebben we overal nieuwe kozijnen gekregen, ook openslaande deuren achter in de kamer, heerlijk natuurlijk. Hebben de kamer iets anders ingericht zodat we vanaf de eettafel uitzicht hebben op de tuin. Dit is nu één van de favoriete plekjes in huis (naast de bank natuurlijk) Ook Buck moest een nieuw plekje vinden voor als wij aan tafel zitten. Dit heeft hij nu gevonden. Opgekruld tussen de muur, de mooie witte gordijnen en de kast. Kan met niet voorstellen dat het lekker ligt.

nachtje weg

Vorge week afgereisd naar Hengelo, nachtje hotel samen met Buck. Sjors hadden we ondergebracht bij Gerhard en Jose. De reis er naar toe verliep voorspoedig, Buck had goede zin, en bleef gelukkig vrij goed achterin liggen. Hij wil nog wel eens door de hele auto banjeren, wat tijdens het rijden vreemde situaties kan opleveren, uit de versnelling schieten, want voorin keren met zo'n dikke kont gaat niet altijd goed. Wel spannend natuurlijk al die nieuwe geurtjes in het hotel. Je bent wel een bezienswaardigheid met een vrij grote wollige hond in het hotel en we worden dan ook regelmatig aangesproken. Leuk!
Buck is erg onrustig als Jan niet in zicht is. Hij is een flesje wijn gaan halen. Dit vindt Buck niet leuk. 's Nachts slaapt hij heerlijk. 2x moet hij even rondlopen, in een vreemde omgeving natuurlijk overal tegen aan botsen. De volgende ochtend al vroeg op. We willen om 08.00 in Hengelo GLD zijn om de start van het EK te zien. Om 07.00 uur ontbijt. Samen met Buck in de ontbijtzaal, ik besluit maar langs het buffet te gaan om voor ons beiden wat te eten te zoeken. Ik maak de fout om het favoriete hapje van Buck (meloen) op te scheppen. Hij kan zijn kop niet van tafel houden en het water loopt uit zijn bek. Gelukkig kan het personeel er wel om lachten 1 serveerster heeft zelf ook een OES gehad en snapt dat Buck soms een beetje druk is.
Snel in de auto helaas veel te laat voor de start, maar lopen lekker langs de crossproef in het bos bij Halle. Heerlijk, Buck is verzot op de brandnetels, ze prikken wel een beetje, maar dat weerhoudt hem er niet van om steeds weer in de netels te happen. Hij begint zich een beetje vrijer te gedragen gedurende de dag. Hoeft niet steeds neus aan knie te lopen met Jan.
Wil zelfs wel even bij mij blijven als Jan een interessant stuk heeft gevonden in een andere crossproef en daar even gaat kijken. Mij te dicht bij, er vliegt veel modder rond.

Een erg leuke nacht en dag gehad, genoten van het mooie weer en het gezelschap, alle bekenden die we tegenkwamen. GENIETEN.

nachtje weg

Het is erg druk geweest de laatste weken, veel bezig geweest in de kamer met verfen, witten en opruimen. Het begint nu ergens op te lijken. Het plafond moet nog gewit worden in de kamer. Daarna kunnen we door naar de rest van het huis. Het is wel lekker dat alles nu weer wat normaal lijkt. een paar schilderijtjes aan de muur, de planten weer voor de ramen. Het is in anderhalve maand weer een beetje huiselijk. Het maakt de honden niet uit die voelen zich overal wel thuis.
We hebben maar besloten om dit weekend even naar het EK Enduro te gaan. Het weer lijkt mooi te worden. Vast wel lekker om even een dagje lekker buiten te zijn. Buck nemen we mee. Mag een nachtje met ons in het hotel. Wel grappig trouwens, je hond meenemen, kost 15 euro per nacht maar hij moet wel zijn eigen bed meenemen. Moesten we wel om lachen. Sjors gaat een nachtje naar Gerhard en Jose. Hopelijk laat Diesel hem een beetje met rust en kan hij toch aan zijn 23 uur slaap komen.

zweefvliegen

Jan heeft afgelopen zondag zweef gevlogen, hij had deze vlucht gekregen op zijn 50e verjaardag afgelopen februari. Een geweldige ervaring voor hem, een kunstvlucht moest het worden met loopings en spiralen etc. Eerst omhoog achter een vliegtuig naar ongeveer 800 meter, zodra de zwever was losgekoppeld ging het los, 3 loopings achter elkaar aan, daarna in de spiraal naar beneden met 4G. Dit was genoeg voor Jan, hij voelde zich al wat misselijk worden helaas. De rest van de 14 minuten durende vlucht is zeer rustig verlopen. Ieder hobbeltje maakt hem nog misselijker. Ik zag het aan zijn gezicht toen hij op het karretje weer terug kwam, beetje bleek en sip. Gelukkig niet gekotst in het vliegtuig zelf. Na wat enthousiaste verhalen richting auto, die hij nog redelijk fris leek te halen, eenmaal achter het stuur moest alles er toch maar even uit. Een unieke ervaring die Jan waarschijnlijk niet zal overdoen, misschien nog eens met een lier omhoog.
Natuurlijk de camera vergeten, daarom met de mobiele maar even wat foto's genomen. Ze zijn wat wazig, maar hij is er echt geweest.

Nieuwe kozijnen

We zitten al bijna 2 weken in de rotzooi, de kunststof kozijnen worden eindelijk geplaatst. Ik was vorige week nog thuis. Dus niet zoveel gedoe. De werklui laten wel regelmatig het hekje of de voordeur open staan. Gevluchte honden tot gevolg. Ze gaan meestal niet ver weg, maar het is toch wel uitkijken met fietsers en auto's in de straat.
Gelukkig komen ze vanzelf weer terug. De werklui proberen al een aantal dagen om een gat in de muur te zagen. Gisterochtend zijn ze begonnen met een kleine diamantzaag, veel lawaai en stof, maar geen resultaat. De honden blijven redelijk rustig onder dit lawaai, Jan was gelukkig de ochtend thuis. Gistermiddag met een grotere zaag proberen, zelfde resultaat, nog steeds geen gat. Wel enorm veel stof (dacht ik). De herkansing zou vanmiddag plaatsvinden met een iets een nog grotere zaag. Ik na het werk racen als een gek om op tijd terug te zijn. Draai de straat in en het gat is al gezaagd, met de honden in huis. Wit van het stof, zere ogen en volgens mij ook doof, komen ze mij begroeten. Wat een stof, alles is wit de neus, oren en ogen zitten vol. Hopelijk zijn we nu wel klaar hiermee. Ik ben begin vorige week al met Sjors naar de DA geweest, last van zijn droopy ogen natuurlijk, geen tranen dus spoelen. Maar met deze hoeveelheid stof kan je wel blijven spoelen. De werklui waren verbaasd dat ze zo rustig waren blijven doorslapen tijdens het zagen. Nog een paar dagen (hoop ik), dan nog schilderen en stoffen en poetsen natuurlijk en dat lijkt het vast al een stuk beter.

verbouwen en eikeltjes

We hadden het plaatsen van de nieuwe kozijnen geplanned in onze vakantie, helaas door leveringsachterstand van de kozijnenboer zijn ze gister pas begonnen. Natuurlijk moest ik werken op maandag, hoe de honden zouden reageren op deze werkzaamheden en mensen in huis, geen idee. Alles gaat gelukkig prima, ze slapen overal doorheen Buck vindt het leuk om zo nu en dan even te helpen, handschoenen en gereedschap verslepen voor de mannen. Even kijken als ze staan te boren of zagen (met enorme grote zagen in beton) hij staat er rustig bij te kijken. Racen door het stof is ook een leuke hobby. Wat een stof zeg.
De eikeltjes vallen weer van de bomen. Buck vindt ze heerlijk, ze moeten nog wel groen zijn. De bruine zijn toch niet zo lekker. Het is een hele toer om hem langs de eikenbomen te loodsen. Het blokje om duurt nu nog veel langer. Het huis uit, eerst bij de buurvrouw de boomschors uit het paadje happen, dan 3 bomen verder een stok schors van de boom rukken. Ondertussen nog wat stront scoren, nog een paar happen schors van een boom pikken, een visser de stuipen op het lijf jagen, even de neus tegen zijn ontblote arm drukken, dan eikeltjes zoeken. Nog even spelen met een ander hondje. Struinen langs de stinksloot even dreigen er in te springen. Nog een paar happen stront, bij de laatste eikenboom nog de laatste eikeltjes scoren. Bijna thuis nog even een paar happen versgemaaid gras meesnaaien. Thuis, de grasbek in de waterbak uitspoelen en dan met het maagje vol op de bank neerstorten alsof hij het heeeeel druk heeft gehad. Middageten onderweg al gescoord, en 3 kwartier onderweg!

Druiven

Terug van vakantie, Buck en Sjors hebben het prima gedaan in het pension. Hebben een gezellige tijd gehad volgens mij, veel nieuwe vriendjes. Het enige nadeel is de geur, snel even wassen maakt het al wat beter, alleen als het regent komt de geur toch weer bovendrijven. Ze hebben bij ons achter de vijvers schoongemaakt en de prut lekker op de kant gedumpt. Dit is natuurlijk een enorme uitdaging het lekker geurende prutje. Buck komt elk blokje met zwarte poten, of een zwarte kop stinked thuis. Leuke lui van de gemeente.
De druiven zijn rijp. We hadden ons al een paar keer afgevraagd wat Buck 's avonds stond te vreten, hij liep rustig naar buiten en kwam na 5 minuten smakkend en bek likkend weer binnen. Wij dachten dat hij poep stond te eten, maar het bleken de druiven te zijn. Er was een trosje op de tafel gevallen van de hangende rank, gistermiddag zagen we ineens Buck op de tuintafel staan, beide voorlopen helemaal op tafel en snoepend van de druiven. Nu begrepen wij ook hoe hij alles van het aanrecht en de eettafel had gekregen, komisch gezicht een dinerende hond op tafel.

tijd over

Vandaag wat langer tijd over om een stukje on line te schrijven, Nederlands typen gaat een beetje vreemd, wij spreken en schrijven nu al bijna 2 weken alleen engels, om dan weer om te schakelen naar nederlands voelt een beetje vreemd.
We genieten van ons verblijf hier, stoffig, heet en erg lange dagen. De rijders doen het goed ze rijden alle 9 nog. 1 was behoorlijk uitgedroogt gister, veel te weinig gedronken in deze hitte.
vandaag verwachten ze nog hogere temperaturen. Er is helaas geen zwembad in de pits dat zou heel lekker zijn tijdens de langere wachttijden.

heet, heet

Na een paar dagen van wennen aan de hitte gaat het nu wel, je moet je een beetje aanpassen aan de warmte en niet denken dat je nog in Nederland bent en moet vliegen en draven, alles rustig aan, dan is het geen probleem, zo nu en dan een duik in het zwembad en dan weer verder. De rijders zijn helemaal klaar voor hun wereldkampioenschap. Maandagochtend 08.00 zal de eerste rijder van start gaan. Het worden drukke dagen, Jan en ik doen de start samen met Lee, ook zullen de rijders langs onze check komen tijdens de lunch, in de avond komen een aantal andere mannen nog helpen om de rijders door hun 15 minuut werkperiode te helpen. Gelukkig hebben we een workarea in de schaduw zodat het niet te heet wordt. Gisteravond leek het of we een onweersbui zouden krijgen, deze is jammer genoeg overgewaaid. We genieten enorm van de avonden hier, eten, drinken alles gezellig buiten, zonder jassen, muggen en ander gespuis. Het hotel waar we zijn is enorm helpfull, een tolk die alles kan doorgeven en ze willen werkelijk alles voor je regelen. GEWELDIG.

vakantie

We zitten in Griekenland, niet het ge-eikte eiland, maar op het vaste land, 20 kilometer van Bulgarije, en het is heet, erg heet, vanochtend rond 5 uur aangekomen bij het hotel, gelukkig konden we na het ontbijt in onze kamer, lekker douchen. Na hier even rondgekeken te hebben, zijn we maar even een kleine siesta gaan houden, was wel nodig na een reis van bijna 24 uur.
De honden zitten in pension, en het gaat goed. Ik blijf het moeilijk vinden om ze achter te laten, maar weet dat ze na een dag wel gewend zijn en er wordt goed voor ze gezorgd.

paarden

Sinds Diesel hier weg is, is het heerlijk rustig, Buck en Sjors halen (nog) geen rare streken uit. Doen rustig hun tukje, stilte voor de storm.
Gisteren een Team building dag van het werk gehad, een paarden dag, een erg leuke dag geworden. In het begin een beetje angstig, het zijn wel erg grote en zware dieren, maar als blijkt dat je maar duidelijk en rustig kenbaar maakt wat je wilt je iets heel moois met een paard kunt opbouwen.

weer samen

Ons logeetje is vertrokken. 't was voor Buck even wennen, Gerhard en Troy kwamen Diesel afgelopen vrijdag halen. Leuk om te zien dat Diesel ze nog niet was vergeten. Meteen spelen met Troy en Thierry. Na een half uurtje alles bij elkaar gezocht en weg. Na een half uurtje is Buck begonnen met zoeken. Naar boven, in de tuin, alle hoekjes en gaatjes, zelfs onder de bank, Diesel was toch echt weg. De volgende ochtend, weer hetzelfde ritueel, nog steeds geen Diesel.
Vandaag lijkt het of Buck erin berust, lekker rustig slapen. Moet zeggen dat het weer ook niet echt uitnodigd om te gaan spelen vandaag.

Slechte gewoontes

Het is een genot om Buck en Diesel te zien spelen, ze kunnen erg goed opschieten. Diesel heeft nu door dat als Buck met een touw aan komt slepen ze samen kunnen trekken. Buck is een "beetje" sterker dan Diesel, Diesel vliegt dus regelmatig door de lucht. Ze dollen wat af samen. Ze hebben samen de bramen en druiven ook ontdekt, de bramen kun je al eten, maar de druiven lijken mij nog een beetje te onrijp.
Buck heeft Diesel ook geleerd dat hondepoep en boomschors heerlijk is. Je jaagt de ene hond bij de honde poep vandaan en de andere staat er weer bij. Samen staan ze aan de boomstam te knagen. Een prachtig gezicht. Ik hoop niet dat de baasjes het een probleem vinden.

eten, schrik, spelen

Buck is erg gesteld op zijn privacy als hij staat te eten, of een koekje krijgt, dit is soms heel erg lastig. Logeetje Diesel heeft dit nog niet helemaal door, afgelopen week op een ochtend, ik ga naar mijn werk, geef zoals gewoonlijk elke hond een koekje, Diesel is sneller dan Buck en loopt naar Buck om te kijken of er nog wat over is. Buck vind dit niet fijn en hapt naar Diesel, Diesel gaat gillen, gillen, kaikaikaikai, Buck schrikt zich rot van dit lawaai en snelt naar buiten en blijft veilig aan de andere kant van de deur wachten tot Diesel uitgegild is. Grote bek, maar een heel klein hartje.
Wel erg mooi om te zien hoe gezellig ze samen spelen, Buck draagt al het speelgoed naar Diesel, legt het voor hem neer en wil dan gaan spelen. Ze zijn uren zoet samen achter elkaar aanrennen, echt spelen. Soms zijn ze zo bezig dat een van hen in de vijver valt, donderdag avond was het Buck die met de achterkant in de vijver belande. Prachtig gezicht, voorpoten op de kant, achterkant in de vijver, met zijn korte haar is het gelukkig zo weer droog.
Diesel zal vanochtend achter de eenden aan, zag het eendenkroos aan voor gras en belande zo in een enorme stinksloot. Gelukkig hangt de tuinslang klaar voor deze gevallen.
Het lijkt erop dat een speelkameraadje voor Buck zeer welkom is.

kaal, loge

Met Diezel gaat het prima, Sjors vindt hem soms een beetje vervelend, Buck gaat steeds meer spelen met Diezel, vooral buiten in onze tuin, kunnen ze behoorlijk dollen, Diezel denk nog steeds dat hij het baasje kan spelen, Buck laat dit niet toe. Het is wel weer even wennen een pup in huis, hij is al begonnen aan de schoenen van Jan, het is een echte papierversnipperaar, alles weer opruimen, dat zullen we over 2 weken wel onder de knie hebben, dan gaat Diezel weer weg.
Jan zette gistermiddag even zijn bord met gebakken kipfilet even op de koffietafel, binnen 2 seconden was de kipfilet verdwenen in Diezel, meteen doorslikken natuurlijk een kipfilet net uit de pan. De kipfilet kwam er dan ook weer snel in zijn geheel uit. Jan heeft hem maar niet meer opgegeten. Waarschijnlijk wel erg warm geweest, want gisteravond kwam zijn eigen eten er ook weer uit. Vanochtend was alles gelukkig weer ok.
Gistermiddag Buck geschoren, hij ziet er nu erg zielig uit, vooral toen hij net onder de douche was geweest, hij voelde zich erg ongelukkig. Het is onvoorstelbaar hoe erg hij op onze eerste hond Beau lijkt nu met zijn kale kop. Buck was vannacht volgens mij koud, hij heeft voor het eerst bij ons op bed geslapen, heerlijk warm op het waterbed gelukkig ligt hij vrij stil en maakt hij ons niet 10 keer op een nacht wakker Erg gezellig allemaal





Vanmiddag Sjors even een beetje gefatsoeneerd een beetje bijgeschoren, geknipt en gekamd. Wat een ander haar dan dat van Buck, zo dun en zacht, plakt overal aan, het weer was gelukkig goed, zodat we buiten konden scheren en knippen, door de wind is het meeste haar ook nog mooi weggewaaid. Na Sjors hebben we het haar van Jan nog even geschoren. Iedereen weer netjes voor de zomer.

Al wat beter + logeetje

Met Buckman gaat het weer beter, de antibiotica lijkt aan te slaan, hij loopt niet meer mank, de stijfheid is ook weg, hij is alleen nog een beetje suf. Hij lust zijn eten weer, en staat 's ochtens weer klaar om het glas met drinkontbijt leeg te lebberen. Het fruitontbijt van Jan gaat er ook weer in. Het melkglas blijft nog staan.
Diezel, ons logeetje, is gistermiddag gekomen. Valt meteen in de vijver, heerlijk natte hond!
Buck is een beetje bang voor hem, maar begint in de loop van de avond wel uit te dagen. Sjors wordt stapelgek van Diezel, onze ouwe wil eigenlijk alleen maar slapen nu zit een pup van een maand of 5 hem steeds te pesten. Vannacht is het prima gegaan, samen met Sjors beneden geslapen, geen kik gegeven gelukkig. Buck mag nu hij nog niet helemaal fit is lekker bij ons op de koele slaapkamer slapen kunnen we hem een beetje in de gaten houden.

Buck is ziek

Buck is voelt zich sinds afgelopen zondag niet zo lekker, we zijn al met hem bij de dierenarts geweest, die kon ook niets vinden, we zijn met antibiotica naar huis gegaan met de mededeling dat hij hiervan binnen 2 dagen moet opknappen.
Hij had 41 graden koorts, is down, lijkt stijf te lopen, begint sinds vanmiddag met een achterpoot te trekken. Eet en drinkt verder goed heeft geen diarree, geeft niet over. Al zijn organen voelden goed aan volgens de dierenarts, is verder wel vrolijk. Een echt mysterie, ik kijk het morgen nog even aan, lijkt het nog niet beter, gaan we meteen weer naar de dierenarts. Ik denk zelf meer aan een probleem met maag of darmen. Hij vreet natuurlijk van alles op. Misschien zit hem iets dwars in maag of darmen
De dierenarts dacht aan de ziekte van Weil, dat schijnt hier regelmatig voor te komen. Buck zwemt eigenlijk nooit in buitenwater. De laaste keer is al bijna een maand.

kauwgomballenhond

Na de hondestront en boomschors heeft de Buckman een nieuw hapje gevonden dat hij heerlijk vindt.
Kauwgom ! Als ik ga sporten neem ik bijna altijd een kauwgompje in mijn mond, gewoonte. De laaste tijd kwam Buck al steeds naast mij op de bank zitten zodra ik een kauwgompje in mijn mond nam. Snuffelen aan mijn lippen (heerlijk na een hapje stront) en maar slikken. Ieder keer als hij het potje kauwgom of iets wat daar op lijkt hoort rammelen komt hij al aangerend. Na één keer proeven is hij nu verslingerd aan de kauwgom. Hij probeert het nu zelfs van de wegen te schrapen. Hij is zo overduidelijk verzot op de kauwgom dat het bijna aandoenlijk is om hem niets te geven.
Volgende week krijgen we een logeetje cocker Diezel van de vorige eigenaren van Sjors komt tijdens hun vakantie bij ons logeren. Diezel is 4 maanden, en een prachtig pupje om te zien. Bruin van kleur, gele ogen en ontzetteeeeeend lange wimpers, om verliefd op te worden.

Wandeling

Al vroeg op vanochtend, om 09.30 in de auto op weg naar Gieten voor de Bobtail wandeling benieuwd wie er deze keer zijn. Het blijkt een select gezelschap Alleen Image Unique honden en Sjors, de vreemde, erg vreemde hond in dit gezelschap. Hij heeft het wel naar zijn zin en blijft mooi bij Jan en Buck in de buurt, wat uit de weg van al die wildebrassen. Buck is het liefst bij Jan in de buurt en vindt al die drukke honden maar eng, vooral als ze gaan blaffen, dan snapt hij er helemaal niets meer van. Hij is alleen enthousiast bij de koffie want dan krijgt hij een koekje en kan hij misschien ook een hap van een mensenkoekje bietsen bij iemand. Met 7 honden en 6 mensen een uurtje heerlijk door de bossen gewandeld. Jane heeft volgens mij de wandeling wel 4 of 5 keer gedaan, onvermoeibaar van voor naar achter, van achter naar voor en weer terug. De bijna tweeling Demi en Angels hadden nogal last van takjes tussen hun poten, we moesten dus regelmatig stoppen om takjes en denneappels uit de vacht te halen. Naeen gezellig bakje koffie weer terug naar huis, even bij Beppe langs, is ook al te lang geleden dat we daar zin geweest. Om 17.00 weer thuis, de honden water geven en ze liggen nu al helemaal plat om uit te rusten van deze drukke dag.

verstopt

Na het blokje om op een middag, kon ik Buck nergens vinden. Het gebeurt wel eens dat hij in de gang blijft hangen en dat de deur dichtvalt. Hij begint dan wel te piepen zodat we weten waar hij is. Van de week was hij nergens te vinden, niet boven, niet in de kamer, niet in de gang, niet in de keuken en ook niet in de tuin (dacht ik) alle hekjes controleren maar die waren dicht. Bijna in paniek, staat hij opeens achter mij. Maar waar hij geweest was wist ik toen nog niet.

Een dag later zie ik hem tussen de bosjes tegen de schutting aan in de tuin liggen, bijna niet te zien. Helemaal verscholen in het groen. Het is daar waarschijnlijk koeler en favoriet, want de hele week zodra ik thuis kom ligt hij daar.

Gister vond hij een oud piep beestje in de speelgoed kist. Helemaal gek met het ding. Het duurde niet lang of de vulling lag al uit het hondje en had het piep apparaat al in de bek, daar kun je leuk mee spelen, ik vind het nogal gevaalijk, het is klein en kan wel in zijn keel vliegen. Daarom hebben we vanochtend maar een nieuwe pieper voor Buck gekocht. Leuk !!! onderhand gek van het gepiep, maar hij heeft het ontzettend naar zijn zin. Loopt de hele dag met het ding te slepen. In de lucht gooien, weer vangen, en maar piepen. Het lijkt net weer een pupje ook door zijn korte haar natuurlijk.

vliegen

Net als bij Frank en Angelique (zie blog www.oldenglishsheepdogs.nl) hebben wij veel last van vliegen in de zomer, niet eens zoveel vliegen maar vooral steekmuggen. Veel water in de buurt dus een uitsekende kweekvijver voor steekmuggen. Wij hebben ook al veel vliegen gordijnen geprobeerd en dachten het nu gevonden te hebben. Zijn begonnen met een dure hordeur, deze lag er na 2 dagen al weer uit. Kralengordijnen, die sloegen met zoveel geweld tegen het keukenruit dat ik bang was dat de kralen door de ruit naar binnen zouden komen. Daarna diverse soorten goedkope stroken gordijnen, 3 per zomer was niet echt een uitzondering. Vorig jaar een duur stroken gordijn gekocht dat heeft het waarachtig de hele zomer volgehouden, tot vandaag.
We hebben een hondenluikje voor Buck en Sjors, nu het wat kouder is en de deur weer dicht moet, zijn wij natuurlijk vergeten het gordijn voor de deur vandaan te halen. Buck krijgt het op één of andere manier wel voor elkaar om door het luikje te kruipen met het gordijn ervoor. Dat gaat natuurlijk al helemaal kapot. Vanmiddag als we een blokje om willen gaan moet Buck Sjors nog even klieren voordat we de keuken uitlopen, helaas hapt hij niet in Sjors maar in het gordijn, ja hoor het hele gordijn vliegt al naar buiten, enorme scheuren in de stroken. Morgen toch maar weer een goedkope versie halen van van de gordijnen.

Weer thuis

We zijn weer thuis, na een lange vlucht afgelopen donderdag aangekomen op schiphol. Snel onze hondjes weer verzamelen, hier hebben we enorm naar uitgekeken, Buckman was geknipt tijdens onze vakantie, is wel even wennen hij ziet er heel anders uit, de streken zijn nog wel hetzelfde het is wel echt onze Buck. Wij vonden Sjors wel erg oud geworden tijdens deze drie weken. Is echt een oude kerel geworden. De honden hebben gister lekker bijgeslapen. Hele dag wat op de bank en een blokje om maar niet te ver, wilden ze alweer terug. Stront vreten en boomstammen afkluiven is Buck nog niet verleerd, kan hij nog als de beste.
Wel enorm letten op Jan, als die opstaat, staan beide honden ook op en zijn klaar om weg te gaan. De sleutels van de auto zijn magie, een rinkeltje en ze staan klaar om weer op reis te gaan.

wandelen

Een prachtige dag vandaag, begon met regen, wat somber weer, vanacht heerlijk geslapen, Jan wat minder, had het warm. De eagles in de bomen vlak bij het hotel waren behoorlijk lawaaiig, gelukkig heb ik er niet veel last van gehad.
Na het ontbijt in het hotel zijn we richting Duncan gereden, city of totems, onderweg de scenic route gereden, lang prachtige originele plaatsjes gekomen, heerlijk langs de oceaan, jammer dat de wolken behoorlijk laag hingen, vergezichen moesten helaas uitblijven. Je kan hier bijna tot Seattle kijken als het helder is.
Na wat zoeken in Duncan vinden we uiteindelijk de totempalen in het native centre. Leuk opgezet met goede uitleg over de verschillende totems etc. Nog een film bekeken over de native people van Cowichan, enorm interressant. Rond 12.00 uur rijden we weer richting Vicotria, het is nog wat vroeg voor de ferry en we besluiten bij een provincial park een wandeling te maken Goldstream, de wandeling naar het info centrum is al leuk, we besluiten de goudmijn wandeling aan de andere kant van de weg te gaan doen.





Daar hebben we spijt van gehad, het eerste uur was alleen maar bergop, de kuiten gaan krampen, de adem raakt op, en omdat het zo vochtig is zweet je als een otter. Eindelijk zijn we boven bij de railway, zitten we helemaal verkeerd, moeten we weer terug naar beneden, gelukkig niet zo ver, de wandeling verder langs de goudmijnen is vlak, bergaf, langs steile afgronden, mooie canyons, veel varens, prachtige bloemen etc. zijn we na 21/2 uur weer terug bij de auto, de wandeling was een beetje langer uitgevallen dan gedacht, maar wel enorm leuk. We besluiten terug te rijden naar de ferry, we moeten een uurtje wachten op de boot, dit is geen straf, leuke tentjes waar je souvenirs en eten kunt kopen. De anderhalf uur op de boot is snel voorbij, het weer is heerlijk we parkeren onszelf achterop de boot in de zon, heerlijk.
om 07.00 rijden we van de boot en besluiten een motel te nemen in Surrey, motel is snel gevonden, meteen even eten, Japans deze keer, uitzonderlijk lekker. Dit zou voor deze prijs ook in nederland moeten zijn 50 dollar voor heerlijk diner.
Nu nog een lekkere nacht draaien, morgenochtend nog even uitgebreid ontbijten, even bij oom langs en dan vliegen we om 17.00 naar huis. Buck, we komen eraan!!!

dienst, Stanley park, strand, Victoria

Dat niet alles overal hetzelfde is hebben we al eerder ervaren, de dienst voor mijn tante was weer een ervaring om mee te nemen, het is in Canada niet gebruikelijk om de overledene na overlijden nog op te baren, we konden haar dus pas een half uur voor de dienst zien (is niet leuk om te zien, maar oom wilde het graag). De dienst werd gehouden in een intieme huiskamer achtige zetting wat het wel erg familiar maakte. Geleid door een priester die 5 minuten voor aanvang binnen kwam, even een praatje maakte en de dienst in 10 minuten afratelde. Daarna was er gelegenheid voor koffie en broodjes in een andere zaal. Dit heeft al met al zo'n anderhalf uur geduurd. Na de dienst moesten de bloemen weer mee naar huis. De kist staat er dan nog gewoon, ik vond dit erg raar. Ann vertelde later dat het meer gebruikelijk dat de dienst pas wordt gehouden als de overledene al is gecremeerd, met de urn in de zaal. Apart allemaal.
Na de dienst even koffie drinken bij oom, daarna met z'n 7en uit eten bij White Spot en vroeg op bed, oom was finaal uitgeteld.
Zondagmorgen zijn we naar Stanley Park gereden, dit is een park zo groot als Sneek, midden in Vancouver, echt rustgebied voor alle mensen uit de stad. Het weer was prachtig en het bleek een drukke dag te worden, we hebben een eind gewandeld en zijn toen het Vancouver Aquarium binnen gegaan. Om half twee weer naar buiten, het is al erg warm, we besluiten om richting grouse mountain te rijden, hier is het ook ontzettend druk en er staat een rij voor de gondel naar boven, dan maar naar het strand bij UBC, een prachtig parkachtig strand, druk, maar lang niet zo druk als zandvoort op een warme dag. Om 6 uur rijden we weer richting Oom en besluiten nog even Indiaas te gaan eten, heerlijk.
Vanochtend al op de 0900 boot naar Vancouver Island, de toeristische route naar Victoria genomen, daarna naar het Royal BC museum, dit was de vierde keer voor mij, de derde keer voor Jan, en nog steeds even indrukwekkend, met nieuwe exhibits die erg de moeite waard waren.
Zitten nu in een rustig hotel, want rustig slapen bij oom lukt niet erg, hij woont aan een erg drukke weg, vliegtuigen vliegen over, treinen langs, een visfabriek draait naast hem de hele nacht door, boten toeteren, en kraaien schreeuwen de hele bende bij elkaar. Vanavond vroeg op bed, want na vier nachten doordraaien zijn we daar wel aan toe.
Straks nog even warm eten (thais hoop ik) en nog even naar de mall en dan vroeg naar bed.

Walvissen, beer, overlijden

De walvis tour op de zodiac was geweldig. Jan werd weer zeeziek, enorme golven, 6 meter hoog, met een zodiac is dat erg indrukwekkend. Hump back walvissen met prachtige staarten gezien 3 uur rondgevaren in de Broken Island group, een geweldige ervaring die ik zeker nog een keer ga herhalen.
's middags hebben we nog een 8 km lange wandeling langs de kust van Vancouver Island gemaakt. Door de harde wind waren er enorme golven die met groot geweld op de rotsen beukten. Een camping met sauna en hot tub gezocht en even heerlijk ontspannen, daarna maar weer bbqen, onze favoriete bezigheid, de zalm en garnalen zijn heerlijk.
We krijgen bericht dat mijn tante plotseling is overleden en besluiten de volgende morgen naar Vancouver te rijden 5 uur rijden en een ferry verder. We komen onderweg nog een enorme American Black Bear tegen, die rustig aan de kant zijn maaltje bijeen hapt. We stoppen nog een een oud bos, met enorme red cedar bomen. prachtig om te zien. We hoeven bij de ferry gelukkig niet lang te wachten, en na een rustige vaart komen we rond 15.00 aan in Vancouver, Oom Minne is er niet en we doen maar wat boodschappen voor het avondeten. Rond 17.00 zijn we allemaal bij het huis, een emotionele hereniging. Er moeten nog een aantal dingen geregeld worden en we gaan meteen maar aan de slag, na een korte nacht vanochtend meteen maar begonnen met het omboeken (opnieuw kopen van) de tickets, huren van een auto etc.
Morgenochtend de camper inleveren de crematie en dan rustig wachten tot de 28e we vliegen laat in de middag.

beer, eagle, seales en zo

Na de leuke camping aan de rivier, zijn we verder afgezakt naar Vancouver, bij Horse shoe bay de ferry genomen naar de Sunshine coast. Snel een camping gezocht, het mooie speelde mee dat we wat vroeg de camping opzochten, dit keer een leuke campig in een erg bosrijke omgeving, met veel steekmuggen, dat is natuurlijk niet zo leuk.
De volgende ochtend weer verder, dit keer alweer met de boot, in Powel river meteen op een camping gestapt, nog geen 12.00 uur. Het weer is prachtig en we gaan vandaag genieten van de zon, we hebben een plekje meteen aan het strand en gaan meteen op zoek naar zeesterren en zo. Eindelijk 4 eagles in het visier, prachtig om te zien. we hangen wat bij de camper rond, genieten van de zee, het uitzicht en het mooie weer, dit is pas vakantie, na een wandelingetje in het bijbehorende bos rainforrest, gaan we maar weer bbqen. De bbq die we gekocht hebben werkt prima, en bijna iedere avonde zalm en garnalen is ook lekker, wat salade erbij voor de gezonde en onze dag kan niet meer stuk. De volgende ochtend vroeg op want we moeten met de boot naar Vancouver Island. 2 uur verderop. staan te wachten in lijn, ik zal een krantje kopen en Jan is even poepen, en wat denk je, de sleutels in de auto en de deuren op slot, geen beweging in te krijgen. Wachten op een towtruck die het ding in 10 seconden los heeft, een heel avontuur al voor 07.00 uur. Verder gaat alles goed op gelukkig. het weer werkt alleen niet zo mee, regen en donker. We rijden een stukje naar Gold Bridge, maar de regen gooit roet in het eten, we gaan weer terug naar Campbell River doen wat boodschappen en rijden door naar Port Alberni waar we overnachten op een boerencamping met geiten en blaffende honden, verder is alles behoorlijk stil.
Vandaag op weg naar Ueculet of zo.... we hebben een wale wactch tour geboekt, gaan eerste even een stukje langs de kust wandelen West Pacific trail, prachtige vergezichten over de oceaan. Vanochtend nog een beer gespot onderweg, later op de middag blijkt de tour niet door te gaan vanwege te hoge zeeen. en geen walvissen. We gaan nu morgen wale watchen. Als we terug komen van het kantoortje zien we een visser seals voeren op het doc. prachtig gezicht, enorme beesten die erg veel lawaai maken en uit hun bek stinken als ze naar je blaffen. Heel wat anders als onze buckje, die ruikt veel beter, in ieder geval geen vis.
Er vliegen hier ook een aantal eagles rond, een enorme zit in de boom, hopelijk zijn de foto's goed gelukt, vanavond maar even kijken.
Een kijkje genomen in het aquarium hier, erg interresant, veel locale vissen, koralen zeesterren die je mocht aanraken. Prachtig.
T

Beer en zo

Na een hele tijd verstoken van Internet, dat heb je in de Rocky mountains, telefonisch niet bereikbaar en dus ook geen of heel weinig internet.
Zitten op dit moment in een klein dorpje aan de Frazer rivier, Lilloet, op een heerlijke camping, muisstil, we lijken de enige gasten hier. Vandaag gereden vanaf ongeveer Revelstoke naar hier, gestopt in Kamloops, waar we de HD zaak van Al Perrett even zijn binnen gewandeld en een praatje gemaakt. Wat een drukte was het daar, aankomend weekend is voor de Canadezen een lang weekend, het weer werkt enorm mee, sinds gister is het rond de 26 graden. Dit is een enorme omschakeling voor ons. Maar we klagen niet.


maandag 12 mei, het was de bedoeling om naar het Dinosaur museum in Drumheller te gaan, we mochten de Durango van Terri gebruiken wat het rijden wat makkelijker maakte. Helaas was het museum gesloten, onderweg wel genoten van de prairie en de hoodoos, op de terugreis een stop gemaakt bij een historische mijn, erg indrukwekkend, we zijn boven in een sorting tower geweest. Het waaide behoorlijk hard, dus het hele ding schudde heen en weer. Terug over de prairie, begint toch wel te vervelen als je al hier al een aantal maar overheen bent gereden, vlak en saai, op de antilopes na. 's avonds nog even gezellig nagepraat met Lee.

Dinsdag 13 mei, Lee moet callte brandmerken en gaat dus al vroeg weg, wij gaan ook rond 09.00 op weg naar de Rockys. Het is nog een heel eind naar het westen. We rijden nog even door Pinchers Creek, waar veel 6-daagse rijders vandaan komen, een gat is het. We stoppen voor boodschappen en dan maar door rijden, het weer is niet echt bijzonder. We stoppen bij Frank Slide, een enorme rots de in de jaren 20 naar beneden is gekomen, onvoorstelbaar hoe veel steen er dan naar beneden komt. We besluiten door te rijden naar Radium Hot Springs en de al bekende camping met de big horn sheep.

Woensdag 14 mei, vandaag rijden we naar Jasper, lopen marble canyon en nog een aantal watervallen, in Kootenay park is een enorme bosbrand geweest in 2003, triest om te zien dat al die bomen weg zijn. Onderweg naar Jasper zien we een zwarte beer langs de kant van de weg, ook zien we een aantal mountain goats. Jan spot nog een eland. Verder veel herten. De natuur blijft erg indrukwekkend zelfs als het koud en miezerig is. In Jasper nog even boodschappen doen en dan naar de camping, wij vinden het er al erg druk. Even eten, daarna nog even een wandeling naar de rivier en rond de camping.



donderdag 15 mei, vanaf Jasper weer terug naar Lake Louise we stoppen voor een aantal watervallen en lopen een riviertje af, ik sta op een gegeven moment tot mijn knieen in de sneeuw. Nog behoorlijk koud, de waterval die ik wilde fotograferen, durf ik toch niet zo dicht te benaderen. Bij emerald lake is de schooljeugd wat baldadig en springt in het bevroren meer. Hoewel het boven water redelijk warm is, lijkt het mij niet zo'n goed idee om in dit ijskoude water te springen. Jan had het graag willen proberen maar is wat verkouden en besluit het niet te doen
Gelukkig gaat de klok in Glacier national Park een uurtje achteruit, zodat we wat extra tijd hebben om nog door te rijden naar de Canyon hot springs, waar we een uurtje heerlijk in de hot springs zitten, we hoeven alleen de achtergelegen camping maar op de rijden en het spul weer aan te sluiten. Nog even een avondwandeling en genieten van de enorme treinen die hier met veel kabaal de helling op stuiteren.

Lee & Terri

Na het debacle picking up de camper, we waren al vroeg op, lopen naar de camperplace, rond 08.30 bleek dat we de camper pas rond 13.00 konden ophalen. We moesten om 11.00 uit het hotel zijn, en besloten om maar te wachen tot de camper klaar was bij de rental place. Het duurde inderdaad tot half twee tot we weg konden rijden, Jan helemaal opgewonden en kwaad. Een grote camper met een uitschuifbaar stuk, veel te groot naar Jan's zin. wel erg luxe.
2 uurtjes rijden naar Lee & Terri, waar we hartelijk ontvangen werden met een biertje en rum.
Het blijft een geweldige plek, zo stil in de middle of nowhere. Na een avondje bij praten vroeg op bed want we zijn toch nog behoorlijk moe.
Zondagochtend vroeg op, want het is even wennen aan de bedden, is geen waterbed natuurlijk.
Na het ontbijt op de quads koeien verweiden, schitterend om te doen. Gracie op haar trike, Jan en ik op de Quad en Lee in zijn 4 track, een uur op de prairie gescheurd, antilopes, herten, ground hogs, en erg veel vogels die al aan het nestelen zijn, rond 11.30 nog even wat zoutblokken rondbrengen in de nieuwe weide met de truck. We rijden Nick en Julie al tegemoet, na de Lunch gaan we dinosaurus botten zoeken met z'n allen, prachtig om hier zo rond te lopen, al die verschillende kleuren, van de grond. We vinden vanalles, grote botten, kleine botten, fossielen, schildpadschilden erg indrukwekkend allemaal. We rijden nog langs een indianen memorial Hawkeye, daarna rijden we naar de Mexico ranch, overblijfselen van een ranch van 100 jaar geleden, prachtige gebouwen, onvoorstelbaar dat mensen zo lang geleden zulke gebouwen konden bouwen. terug naar de ranch, bbqen en na een erg gezellige avond weer lekker slapen in ons huisje.

Calgary

Vanochtend opgestaan om 04.00 om 05.30 in de bus naar Shiphol, geen vertraging en geen ellende met bagage. Een half uurtje in Frankfurt wachten, meteen door naar Calgary. Een saaie lange vlucht zoals altijd. Om 11.30 komen we aan in Calgary, er ligt sneeuw zien we al vanuit het vliegtuig. Volgens de piloot 2 graden boven 0. dat klopt ook wel ongeveer. Er blijkt afgelopen nacht 50 cm sneeuw te zijn gevallen, gelukkig is het meeste al weer weggedooid. Om 12.30 konden we al inchecken in het hotel, daarna een wandeling naar de shoppingmall om wat boodschapjes te doen. Het weer valt mee, voor de wind is het zelfs warm, met tegenwind is het behoorlijk frisjes. Om 5 uur maar besloten te gaan eten, in het hotel valt het makkelijk in slaap, dat willen we voorkomen. Heerlijk Thais gegeten, goed voor Jan z'n snotneus, is behoorlijk verkouden geworden, waarschijnlijk van het raam open hebben gister. Het is wel een enorm verschil met thuis, van 26 naar 2 graden. We hebben nog even gekeken waar we morgen de camper kunnen afhalen, is vlak bij het hotel, kunnen we lopend doen. Het is de bedoeling dat we nog een paar uurtjes op blijven om alvast de wennen aan de nieuwe tijd.
We zien wel of we het halen.

Vakantie

Bijna vakantie, morgenochtend nog werken, dan weg. Vanmiddag nog even de laatste rommeltjes opruimen, stofzuigen, stoffen, dweilen en wassen, proberen of er nog tijd over is om een begin kunnen maken met inpakken. Sjors wegbrengen naar baasje Gerhard, neefje Diezel en grote vriendin Sydney. Vanavond nog even sporten.
Jan is zijn rijbewijs aan het vernieuwen was vanmiddag al eerder geweest maar had verkeerde pasfoto´s moest dus weer terug en KWAAD dat ie was. Is nu toch maar weer voor een herkansing gegaan.
Buck brengen we morgenmiddag nog even weg voordat we naar Schiphol vertrekken. ´t zal voor hem wel even wennen zijn zo zonder maat Sjors.
Leuk trouwens dat ze net morgen (als wij moeten vliegen) gaan staken op schiphol. Hopelijk valt het allemaal een beetje mee en krijgen we de bagage op tijd in Canada, de plannen zijn al gemaakt om meteen in Calgary te gaan trekken.
We zien wel hoe het komt.

rust

Wat een genot, een dagje de hort op, wandelen, naar beppe, geeft enorm veel rust in huis. Afgelopen nacht al lekker doorgeslapen en vandaag zijn ze ook niet vooruit te branden. Het was Buck zelfs te veel moeite om het "grote" blok om tussen de middag. Sjors zat lekker buiten op mij te wachten, Buck sliep nog heerlijk. De hele middag doorgeslapen de luiaard. Het voordeel is dat hij nu ook niets sloopt natuurlijk. Laten we het maar even zo houden.

Wandelen

4 mei, vanochtend een bobtail wandeling gelopen in Gieten, prachtig weer, heerlijk in het bos. De Buckman was een beetje zekerder van zichzelf en kon zich een aantal keer losmaken van Jan z'n knie en wel zeker drie meter voor Jan gaan lopen. Een hele overwinning voor onze schijterd. Leuk zo met alle boppers en onze ouwe (Sjors). Bert gaf zelfs nog een kleine demonstratie doggiedancing, heel erg goed, prachtig om te zien. Dat inspireerde ons vanavond weer om Buck, tijdens de barbeque, toch maar eens te leren om een poot te geven. Helaas niet gelukt. Volhouden, misschien wordt het nog eens wat. Het stokbrood ging er in als zoete koek, maar poot geven ho maar.
Ze liggen nu beide uitgeteld in de kamer, na de wandeling nog even een bezoekje gebracht aan beppe. Rond 16.30 weer thuis, meteen aan de barbeque.

Vissen

Een reiger heeft dit voorjaar onze vissen uit de vijver gevist. Afgelopen vrijdag was het tijd voor nieuwe vissen en een reigerafschrik ding. Driehoekig, beplakt met alufolie, valt in ieder geval wel op. Buck mag altijd graag uit de vijver drinken en stond ook mee te kijken naar de nieuwe vissen en het reigerafschrikding. Buck heeft Jan nog even "geholpen" met het leggen van graszoden op de kaalgepiste plekken in ons gazon. Een zwarte baard hield hij daaraan over van het vreten aan de vast wel lekkere modder. Zaterdagochtend, boodschappen en sportochtend. Na het boodschappen doen drinken we koffie en zien Buck bij de vijver staan, kijkend naar het reigerafschrikding, bangig, kop op en neer, staan op de rand van de vijver, weer terugtrekkend, best wel eng, maar snel weer in huis, zo'n eng ding.
Jan gaat zwemmen met kinderen met een geestelijk beperking, ik 2 uurtjes zweten in de sportschool en sauna. Halverwege mijn sportrondje komt Jan melden dat er te weinig vrijwilligers waren voor het zwemmen, hij gaat naar huis en komt mij later weer halen.
Om 12.30 ben ik klaar en Jan ook weer in de sportschool, even samen een bakje koffie. Jan komt met het verhaal, eerst van de kast die hij is vergeten dicht te doen. Buck heeft het stofzuigerwieltje weer van de stofzuiger gebeten, gelukkig nog steeds van staal dus niet kapot. Er was nog meer kapotgemaakt het reigerafschrikding, Buck had het uit de vijver gevist (met enorme moed) en zijn tanden erin gezet. Thuisgekomen, lag het reigerafschrikding alweer uit de vijver. Heeft blijkbaar een grote aantrekkingskracht op Buck.
Na anderhalve week van redelijke rust is hij dus toch weer begonnen met "slopen".

genieten

Buck heeft het meeste speelgoed al naar buiten gesleept en vindt het heerlijk om zelf met dit heerlijke weer ook buiten te zijn.

Geen slopert

De afgelopen week helemaal niets gesloopt door onze Buck. Wat een schatje. Wel viel hij zaterdag van de bank. Ik ben me een hoedje geschrokken, Jan moest even de stad in, Buck wacht dan staand op de bank, voorpoten in de vensterbank, neus tegen het raam op de terugkeer van Jan.
Opeens een klap, een hoop gepiep, is hij van de vensterbank of van de bank gegleden. Ik alle ledematen controleren, hij bleef ondertussen maar janken. 3 seconden later staat hij alweer op de bank, een beetje kreupel maar verder niets aan de hand, mijn hart heeft nog weel 10 minuten 150 slagen p/m geslagen.
Buck vindt het heerlijk, nu het wat warmer wordt, om buiten in ons "gazon" te liggen, de boel een beetje in de gaten te houden, een prachtig gezicht, tot er een poes langskomt, hij rent dan met de staart tussen de benen snel richting huis, kijkt wat benauwd achterom, kijkt om het hoekje, is de poes weg, zoekt hij zijn favoriet plekje weer op. Hij durft achter het hek ook te blaffen tegen alle voorbij lopende honden. De Held!

Aquaduct

Wij wonen vlak bij de rondweg van Sneek, gister is de eerste auto door het nieuwe aquaduct gereden. Vanaf vrijdagavond zijn ze aan het werk geweest, felle lampen om het daglicht te benaderen. Deze lampen schenen ook bij ons binnen, op onze slaapkamer kunnen we de gordijnen dichtdoen, bij Buck op de kamer (ja hoor een eigen slaapkamer) was het net overdag, gelukkig slaapt Buck overal doorgeen.

Een ander nadeel is het zand, vooral als het een beetje nat is blijft al het zand in de poten en vacht hangen, vanochtend waren ze ook weer over een zanderig paadje gelopen, als het dan droogt is het een enorme zandbak in de kamer,

Schijtlijster

Een paar dagen ziek geweest, vandaag weer met werken begonnen. Heerlijk om weer tussen die vier muren vandaan te zijn. 't Buckje heeft natuurlijk weer kattenkwaad uitgehaald vanochtend. Er lag al een lege fles op mijn weg van de hal naar de keuken, ik denk nog vast op het aanrecht laten staan, maar nee, de deur van de kast was niet dicht gedaan. Boefje Buck voelt dit altijd perfect aan, kan hij lekker vernielen en vreten. Het nieuwe stalen stofzuigerwieltje moest er weer aan geloven. Hij had de zak met koekjes te pakken en lekker liggen knagen aan de lekkernij. Poepen ging erg goed vanmiddag, vraag mij af waarom. Proberen we hem wat slanker te krijgen doet hij weer zoiets.
Meteen maar een blokje om na de ontdekking kan hij zijn poep kwijt in het plantsoen en niet bij ons achterhuis op het mooie gevelkte grasveld. Zijn we halverwege ziet hij ineens een vrouw staan met een Duitse Herder aan de fiets. Compleet in paniek, deze herder had ik nog niet gezien bij ons in de buurt, Buck ook duidelijk niet. Hij leek wel erg op de herder die ze 's ochtends wel eens tegenkomen die is behoorlijk blafferig, daar is Buck dus bang voor. Ik kon hem niet overhalen om met ons verder te wandelen en we zijn maar terug gegaan, Buck steeds maar achterom kijken en wat binnensmonds blaffen. Toch maar even laten snuffelen aan een man met fiets zodat hij niet bang hoeft te zijn voor dit verschijnsel.

't zal mij benieuwen of hij morgen hier nog wel langs durft.

een sloopdagje

Wat een genot met al die regen, het wandelen is geen lol meer. Het is één modderpoel. Moet je ook nog poepopruimen, tot je knieen in de drek, pijpen van de broek onder de modder, modderspetters tot in je haar van inhalende honden. Wat zal ik blij zijn als het wat droger wordt.
Gister kwam ik thuis in een rotzooitje, net als de tantes en zus bij Angelique had Buck hier ook de eierdoosjes gevonden. Die van mij waren leeg, maar wel versnipperd. Dit was niet het ergste, Jan had de kelder kast deur open laten staan (terwijl er al een apart slot op zit) en Buck heeft de wieltjes van de stofzuiger meteen maar weer tot op het ijzer van het staafje afgekloven. De grootste verrassing was wel op tafel. Had een bosje tulpen gekocht afgelopen zaterdag, dat ligt nu in de container, samen met de verwijsbrief van Jan voor de orthopeed, Jan weer met hangende pootjes terug naar de huisarts, met een verhaal over een hond die op de eettafel aan het stoeien is met een bos tulpen en dat net daaronder de verwijsbrief lag compleet doorweekt.
Vanmiddag weer de buurhond Foppe uitgelaten samen met Sjors en Buck. Bange Buck, hoort onderweg een lieve dame bouvier blaffen en gaat met de staart tussen de benen ervandoor. Gelukkig komt hij weer terug als Foppe gaat spelen met dame bouvier. Maar blijft toch wel op een afstandje staan. Onder eten hetzelfde verhaal, Buck is buiten aan het rondsnuffelen en hoort een hond blaffen, komt grommend in huis en gaat binnen staan blaffen. DE HELD!!

versteld staan

vanmiddag even een uurtje opgepast op Jesse, 4 jaar, Jesse heeft met zijn moedern een aantal maanden bij ons gewoond toen wij Buck net als pupje hadden opgehaald. Ik sta er elke keer weer versteld van hoeveel geduld Buck heeft met kinderen. Hoe voorzichtig hij ze benaderd, heeft hij genoeg van iets, loopt hij rustig naar buiten. Zelfs in de ogen kijken wordt hij niet koud of warm van. (ik schrok er wel erg van, even op een onbewaakt moment). Ik zal hem nooit alleen laten met een klein kind, want je weet het natuurlijk nooit. Ik vind het wel steeds ontroeren. Onze vorige bobbers Beau en Bill hadden helemaal niets met kinderen, waren erg jaloers als Jan aandacht besteede aan een kind. Sjors vindt er ook niets aan, die is door schade en schande wijzer geworden en vertrouwd geen kind meer.
Ook leuk vanmiddag ook nog met de hond van de buurvrouw (wetterhoun) wezen wandelen samen met Buck en Sjors. Foppe een stoere reu, gek op vrouwen en kan soms als een kat tegen je aan schurken. Dit beviel de Buckman niet echt. Foppe kon het niet uitstaan dat Buck zich tussen ons in probeerde te wurmen. Dat schrok het Buckje wel erg af, eng hoor een reu die blaft en naar je nek gaat happen. Klein mannetje ineens. Rustig weer doorgelopen, alle 3 de honden kunnen na de schermutseling weer goed opschieten gelukkig.

Witte Pasen

Buck vindt de sneeuw niet bijster interresant. Door de plassen rennen is wel weer fijn.
Lekker nat, vrouwtje tijdens het blokje om lekker nat spatten met flots poten. Schoon een blokje om is er al weken niet meer bij, eerst omkleden, daarna weer omkleden (nat naar droog).
Het was de bedoeling om 2e Paasdag bij zusje Angels te gaan kijken tijdens de show in Leeuwarden.
Het weer was behoorlijk slecht, de ervaring leert dat het dan een gekkenbende is in Leeuwarden. Besloten om maar niet te gaan, in plaats daarvan een paar uurtjes tijdens de open dag van de sportschool lekker warm gesport.
Het keuringsverslag van Angels ziet er prachtig uit zag ik net op Angels pagina. Gefeliciteerd hiermee, ook namens de Buckman.
Op de foto Buck op z'n favoriete plekje, uitgeteld na een blokje in de sneeuw. Heerlijk verwaaid.

wandeling

Anderhalve week geleden de regiowandeling van Noord meegewandeld, heerlijk zo in het bos zijn wij hier in Sneek niet gewend, allemaal weidse gezichten, veel water en wind.
Een heerlijk wandelgebeid daar tussen Gieten en Gasselte, zeker voor herhaling vatbaar.
Buck is in een vreemde omgeving erg onzeker en wijkt niet van Jan z´n knie. Hij vergeet alle boomstronken, poep en andere honden. Van Paulien kreeg hij na afloop een koekje, toen liet hij al zijn schroom vallen en probeerde bij iedereen een koekje te bietzen, wij hadden alleen heerlijk cake, en dat lust meneer niet.
Sjors is vorige week voor zijn APK bij de DA geweest. Tandjes schoonmaken, ogen en oren controle. Sjors is zo een paniekzaaier bij de DA dat het onmogelijk is om hem "normaal" te onderzoeken. Hij had een traanbuis verstopt en erg last van een paar niet zo gezonden tanden. Wat wil je ook als je al dik 14 bent. Dinsdag kwam ik thuis en liep Sjors erg moeilijk, zakte steeds door zijn achterkant. Hij is waarschijnlijk van de bank gevallen, gisterochtend liep hij al weer wat makkelijker, het op de bank springen lukt nog niet elke keer, maar gaat al wel beter.

Wat een kou, wij lopen altijd ons blokje langs het water, de wind is nu wel erg fris, daarom maar een andere route gezocht, dan kunnen ze niet steeds los, Buck laat duidelijk merken dat hij liever los loopt, zodra hij aan de riem zit, gaat hij steeds langzamer wandelen. Even een rukje en dan komt hij wel weer bij. De laatste tijd moet hij steeds aan Sjors zijn riem rukken. Sjorsje schud dan als een vod heen en weer, het lijkt wel grappig, maar moet voor Sjors niet zo aangenaam zijn.
Buck mag ook wel graag aan zijn eigen riem rukken. Je krijgt er op den duur erg lange en lamme armen van.

een beetje kwijt

Vorige week op een ochtend duurde het blokje om wel heel erg lang, ik had al gedouched, mijn ontbijtje al op en Jan was nog steeds niet terug. Buck was al wel een paar keer binnen geweest, hijgend, keek dan even rond in de kamer en liep weer naar buiten. Ik dacht Jan zal wel een praatje maken met de buurvrouw die haar hond meestal om dezelfde tijd uitlaat. Buck was al 3 keer binnen geweest, toen Jan ineens binnenkwam of ik op Sjors wilde letten want Buck was kwijt. Jan was al 2 keer het "normale" blokje om gelopen op zoek naar Buck maar kon hem niet vinden. Ik mijn verhaal doen dat Buck al 3 keer in huis was geweest, waarschijnlijk op zoek naar hem. Terwijl we zo staan te praten, komt Buck hijgend binnen lopen. Hij is, denken we, 4 keer het blokje om gelopen, op zoek naar Jan.
Buck had weer ergens staan vreten (stront of hout) en is Jan in het donker uit het oog verloren. In paniek gaan lopen op zoek naar Jan en Sjors, ze zijn elkaar elke keer net misgelopen denk ik. Wel lekker, de hele dag geslapen, niets vernield.

Ik had eindelijk weer eens een orchidee in bloei, deze heeft Buck eergister even vakkundig gesnoeid. De bladeren laten zitten, maar de bloemen eruit gevreten.

Gister naar de DA geweest voor zijn jaarlijkse enting. Alles prima, een beetje te zwaar (36 kg). Kom vanmiddag thuis, ruik ik het al in de hal. In de kamer gepoept, gelukkig niet zacht, maar het stinkt wel enorm. Denk dat het een reactie is op de enting.

denken dat het eindelijk over is

Dachten wij dat hij eindelijk zijn vernielzucht had afgeleerd, volwassen was geworden. Helaas.
Na 2 weken rust is Buck vanochtend weer begonnen met slepen. De veger van het aanrecht gepakt een hier maar aan begonnen gelukkig van hout. Handvat is nu een beetje kapot.
We hebben een hele verzameling met allerlei soorten beren, hout, porcelein, noem maar op, meegenomen van onze reizen door Canada. Meneer Buck is nu begonnen aan de ijsbeer, oor eraf, even met de tanden erover geschraapt, mooie ribbels over de rug. Maar weer op de kast gezet, nu wat meer naar achter, hopelijk lukt het hem de volgende keer niet er weer bij te komen.
De glazenwasser was geweest en zei dat het vast erg makkelijke honden waren, tijdens zijn werk waren ze niet van de bank afgeweest. Erg waaks is onze Buckman dus blijkbaar niet. Sjors ook niet, maar die hoort ook niets meer.

Boomstammen

Buck is een echte strontvreter, we hebben het nu enigszins onder controle met behulp van veendrenkstof en goed opletten, want sommig drollen kan hij niet weerstaan. Nu hij al een tijdje aan de veendrenkstof is, is hij begonnen met het kaalvreten van boomstammen. Hij heeft een aantal favoriete bomen op onze wandelroute waarvan hij ondertussen al een heel stuk van de schors heeft afgekloven. Hij eet het ook smakelijk op, de volgende dag komt het er aan de andere kant gelukkig weer uit.
Het is onvoorstelbaar, we kregen vandaag de oproep voor zijn jaarlijkse inenting, alweer meer dan een jaar maakt hij deel uit van ons gezin, we willen hem niet meer missen, een scheet van een hond al heef hij een aantal eigenaardigheden. Dat maakt hem Buck en daarom mogen wij hem zo graag.

bij beppe

Vandaag mijn verjaardag, geen visite geplanned dus we gaan met z'n drieen Buck, Sjors en ik naar Beppe, is al lang geleden dat we langs zijn geweest. Eerst de auto ombouwen tot hondvriendelijk, achterbank aanpassen, na 45 minuten kunnen we onderweg. Het is wat mistig en vochtig, met twee hijgende honden, want ze zijn zo blij dat ze in de auto mogen, zijn de ramen al snel beslagen. Het zicht wordt nog minder, het raam maar even open, kan er wat vochtige lucht ontsnappen, Buck profiteert hier meteen van door met zijn kop buiten boord te gaan hangen, ik vind dit behoorlijk eng want we rijden op en smal stuk, en er komen vrachtwagens van de andere kant. Het is nog een hele toer om zijn kop weer binnen te krijgen, en het raam op een kiertje. Na een half uurtje zijn we bij Beppe, bij iedere rotonde, afslag denken ze dat we er al zijn en begint Buck een dansje door de auto. Slaan met zijn staart, een aantal keer mept hij hem in mijn gezicht, heerlijk gevoel. Bij Beppe weten ze nog precies de kast te vinden waar Beppe de koekjes heeft. Bij Beppe kun je ook mooi door de lage ruiten naar buiten kijken, natuurlijk met de neus tegen het raam, die beppe net de vorige dag gelapt heeft. De planten staan ook op neushoogte, kun je lekker met je neus de modder uit de pot wroeten. Beppe is vast wel erg blij met dit bezoek. Sjors ligt in elke stoel die beschikbaar is, zijn poten niet helemaal droog en maar een beetje modderig, arme Beppe. Komt er ook nog ander bezoek, een vrouwtje, Buck vindt het heerlijk om bij ieder vrouwtje even zijn neus in het kruis te duwen, niet elk vrouwtje is hier van gediend, deze zegt dat ze het niet zo erg vindt, gelukkig, proberen we het nog een keer. Nu is het niet zo leuk meer, dan gaan we maar lekker met de neus in de handen van het bezoek drukken, een kusje geven is ook heel erg lief, dit vindt het bezoek ook niet leuk. Na 2 uurtjes gaan we weer naar huis, Beppe kan gaan poetsen. De honden zijn moe van het bezoek en gaan rustig liggen. Nog even naar de supermarkt, dit vinden ze beide niet leuk, alleen in de auto blijven. Jammer. Sjors is zo moe en wil niet mee nog en blokje om, Buck is hier nog wel voor de porren maar halverwege moet ik hem zowat slepen. Sjors staat achter huis te blaffen, had toch wel mee willen gaan natuurlijk. Het spul ligt nu uitgeteld op de bank.

50 jaar

Mijn man Jan wordt morgen 50 jaar. Geen feest wil hij, we gaan uit eten met heel goede vrienden "familie". Heb er echt zin aan. Hoop dat hij het ook naar zijn zin heeft.
De Buckman vrijdag weer een goede kambeurt gegeven, we hebben ons voorgenomen om hem nu elke week te borstelen of kammen, net hoe het uitkomt.
Buck is helemaal gechrameerd van mijn mooie narcisbollen, de geur vindt hij heerlijk, loopt dus ook elk moment met een bol in zijn bek door de kamer, dat er bij het leeghalen van de pot ook wat modder en takjes meekomen, soms zelfs een hele bloempot schijnt hem niet te deren. Mij wel de stofzuiger maakt overuren. De bolletjes bloeien niet en steeds maar weer een nieuwe pot is ook niet zo'n succes. Nu het wat vriest zijn de honden drolletjes ook weer veel lekkerder, je moet ontzettend opletten tijdens de wandeling want hij staat gerust 10 minuten te eten bij een lekker drolletje. Tijdens de ochtenwandeling van gister stond hij zo geconcentreerd te vreten dat hij zich een hoedje schrok van zijn vriendinnetje Silke (jachthond) met de staart tussen de poten rennen, daar schrok Silke weer zo van dat die ook in de war was. Vanochtend hebben ze het gelukkig weer goed gemaakt. Afgelopen week door Foppe (wetterhoun) van de buurvrouw even goed terecht gezet. Foppe is een goedzak die alles over zich heen laat komen tot een zeker moment, Buck ging een beetje te ver, even grommen en grauwen en klaar is Klara. Pais en vree voor de rest van de wandeling.

Modder Buck

Of hij nu het haar in de ogen had of dat het te donker was voor een blokje om, zaterdagmorgen toen hij een blokje om was met Jan liep meneer recht de blubbersloot in. Hij schrok er van en is tijdens het verdere blokje niet van Jans zijde geweken. Ook wel leuk voor de verandering. Hij is anders altijd op zoek naar poep en takjes om op te vreten, daar was zaterdagmorgen geen sprake van.
Thuisgekomen even goed poetsen, blauwe blubber stinkt niet alleen maar je kan ook overal mooie zwarte strepen achterlaten, dit was dus gebeurd in de keuken. Er was precies te zien waar hij was langsgelopen.
Jan moest zaterdag werken, eerst maar even met de heren boodschappen doen, achteraf niet zo een goed idee met een stinkhond in de auto.
Zaterdag heeft hij lekker op de bank gelegen te drogen. Er komt erg veel zand uit een hond na een zwempartij in de blubber. Zondag middag maar begonnen met kammen om de modder er helaam uit te krijgen (zie foto voor resultaat)
Gelukkig ging dit vrij gemakkelijk, nog wel veel takjes etc in de vacht maar hij is er wel enorm van opgeknapt. Zondagochtend tijdens ons sportuurtje toch nog even de vensterbank onveilig gemaakt. de nieuwe gekochte plant ligt in stukjes voor de verwarming Buck een zwarte bek, pot in duizend stukjes, van de andere plant de mooie narcisbollen eruitgetrokken.
De bollen zijn zeker niet zo lekker want hij heeft ze niet opgegeten. Vanmiddag toen ik thuis kwam van mijn werk had hij de fotocamera van de kast gepikt en is er aan begonnen te kluiven alles werkt gelukkig nog. Volgende keer maar hoger op de kast leggen

kammen

We zijn begonnen om Buck een grote beurt te geven, kammen, borstelen, is wel nodig. Door het natte weer, modder zitten vooral zijn poten behoorlijk in de klit. Het is niet de favoriete bezigheid van Buck, stil zitten of liggen en wachten tot we klaar zijn wil hij niet. We hebben onze kamtafel al afgezworen want dat is werg frustrerend voor hem en ons. We kammen niet op de vloer. Dit gaat eigenlijk best wel goed. Woensdagavond zijn we begonnen, het sporten maar even op holt gezet, dit moet eerst maar "even". Hij is erg geduldig en als we de dikste klitten eruit knippen, er is genoeg haar, dus dat is niet zo'n probleem, komt het vast wel goed. Helaas ben ik een beetje te enthousiast met de schaar en knip in zijn poot. Alles is in een keer te veel. We besluiten maar de stoppen."Dit zul je morgen wel merken als je thuiskomt uit je werk" zegt Jan nog. Ik geloof hem niet, maar ja hoor, de volgende middag heeft hij de vensterbank leeggegooid, mijn armband gejat en kapotgekauwd, de kleikorrels van de planten en scherven liggen verspreid door de hele kamer. Poetsen maar weer. De stofzuigerzak zit hier altijd vol. Na een blokje om ga ik maar beginnen. Meteen maar nieuwe planten gekocht, zal mij benieuwen hoe lang die blijven staan.

Alleen

Vandaag moest Buck voor het eerst de hele dag alleen thuis blijven. Ik moest voor mijn werk de hele dag naar Utrecht. Buck is nu bijna een jaar bij ons en nog nooit een hele dag alleen geweest samen met Sjors. Jan kon gelukkig tussen de middag even naar huis om ze in ieder geval uit te laten. Zit er toch nog een beetje regelmaat in de dag voor de heren. Normaal ben ik om ongeveer om 13.30 thuis, vandaag zou het niet voor 16.00 zijn. Vanochtend zat ik al om 07.45 in de auto op weg naar het werk. Een lange dag voor mij maar ook voor onze honden.
Gelukkig is alles goed gegaan niets gesloopt en ze lagen rustig op de bank toen ik thuis kwam. Toch hoop ik dat ik niet regelmatig naar Utrecht hoop voor mijn werk.

foto

Onze kerstbuck

tissue avontuur

Ja hoor, hij heeft het weer gedaan, na een ochtend lekker werken, moe, maar een goed gevoel, trek de voordeur open ........
Nooit geweten dat je van een doos tissues zo een bende kunt maken, de hele woonkamer ligt vol met verscheurde tissues, net een laag sneeuw, hiertussen vind ik een afgekloven kaars, een lege pot met kauwgum, een bobtail en een cocker (die slaapt diep zeker, want heeft de tissues op zijn rug liggen) Buckman kijkt erg onschuldig, denkt zeker dat ik Sjors zal verdenken van deze bende, ik dacht het niet!!! Een vuilniszak vol rommel later zijn we maar even lekker gaan wandelen, hoofd leeg, huis weer netjes.
Kan Buck even lekker zijn frustraties kwijt in de modder in het park. Nadien nog maar even naar de winkel om nieuwe tissues, want de verkoudheid is nog steeds niet over.

Gelukkig lach ik er toch nog steeds om, dat koppie als je door de deur komt een en al onschuld, hoe kan je daar nu kwaad op worden.